Zaburzenia psychiczne to szeroka gama dolegliwości charakteryzujących się zmianami w psychice, które wpływają na nawyki, wyniki, zachowanie i pozycję w społeczeństwie. W międzynarodowej klasyfikacji chorób takie patologie mają kilka znaczeń. Kod ICD to 10 - F00 - F99.

Szeroki zakres czynników predysponujących, od urazowego uszkodzenia mózgu i obciążonej dziedziczności po uzależnienie od złych nawyków i zatrucia toksynami, może być przyczyną pojawienia się patologii psychologicznej.

Istnieje wiele klinicznych objawów chorób związanych z zaburzeniami osobowości, a poza tym są one bardzo zróżnicowane, co pozwala stwierdzić, że są one indywidualne.

Ustalenie prawidłowej diagnozy jest dość długim procesem, który oprócz laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnostycznych obejmuje badanie historii życia, a także analizę pisma i innych indywidualnych cech.

Leczenie zaburzeń psychicznych można przeprowadzić na kilka sposobów - od pracy z pacjentem po odpowiednich klinicystów po stosowanie tradycyjnych recept na leki.

Etiologia

Zaburzenie osobowości oznacza chorobę duszy i stan aktywności umysłowej odmienny od zdrowego. Przeciwieństwem tego stanu jest zdrowie psychiczne tkwiące u osób, które mogą szybko dostosować się do zmian w codziennym życiu, rozwiązać różne codzienne problemy lub problemy, a także osiągnąć swoje cele i zadania. Kiedy takie zdolności są ograniczone lub całkowicie utracone, można podejrzewać, że dana osoba ma określoną patologię z psychiki.

Choroby tej grupy są spowodowane przez dużą różnorodność i mnogość czynników etiologicznych. Warto jednak zauważyć, że absolutnie wszystkie z nich są zdeterminowane przez dysfunkcję mózgu.

Przyczyny patologiczne, przed którymi mogą rozwijać się zaburzenia psychiczne, powinny obejmować:

  • przebieg różnych chorób zakaźnych, które mogą negatywnie wpływać na mózg lub pojawiać się na tle zatrucia;
  • uszkodzenie innych systemów, takie jak występowanie cukrzycy lub wcześniejszy udar, może spowodować rozwój psychozy i innych zaburzeń psychicznych. Często prowadzą do pojawienia się choroby u osób starszych;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • onkologia mózgu;
  • wrodzone wady rozwojowe i anomalie.

Wśród zewnętrznych czynników etiologicznych wartych podkreślenia:

  • wpływ na organizm związków chemicznych. Powinno to obejmować zatrucie toksycznymi substancjami lub truciznami, masowe stosowanie narkotyków lub szkodliwych składników żywności, a także nadużywanie szkodliwych nawyków;
  • przedłużający się efekt stresujących sytuacji lub nerwowych przepięć, które mogą prześladować osobę zarówno w pracy, jak iw domu;
  • niewłaściwe wychowanie dziecka lub częste konflikty między rówieśnikami prowadzą do pojawienia się zaburzeń psychicznych u młodzieży lub dzieci.

Osobno warto podkreślić obciążoną dziedziczność - zaburzenia psychiczne, jak żadna inna patologia, są ściśle związane z obecnością podobnych odchyleń u krewnych. Wiedząc o tym, możesz zapobiec rozwojowi choroby.

Ponadto zaburzenia psychiczne u kobiet mogą być spowodowane pracą.

Klasyfikacja

Istnieje podział zaburzeń osobowości, które grupują wszystkie choroby o podobnym charakterze przez czynnik predysponujący i manifestację kliniczną. Umożliwia to lekarzom szybsze postawienie diagnozy i przepisanie najbardziej skutecznej terapii.

Zatem klasyfikacja zaburzeń psychicznych obejmuje:

  • zmiana psychiczna spowodowana piciem alkoholu lub używaniem narkotyków;
  • organiczne zaburzenia psychiczne - spowodowane zaburzeniem normalnego funkcjonowania mózgu;
  • patologie afektywne - główną manifestacją kliniczną jest częsta zmiana nastroju;
  • schizofrenia i choroby schizotypowe - takie stany mają specyficzne objawy, które obejmują ostrą zmianę charakteru osoby i brak odpowiedniego działania;
  • fobie i nerwice. Objawy takich zaburzeń mogą wystąpić w odniesieniu do podmiotu, zjawiska lub osoby;
  • syndromy behawioralne związane z naruszeniem używania jedzenia, snu lub stosunków seksualnych;
  • upośledzenie umysłowe. Takie naruszenie dotyczy pogranicza zaburzeń psychicznych, ponieważ często powstają na tle zaburzeń płodowych, dziedziczności i porodu;
  • naruszenia rozwoju psychologicznego;
  • Zaburzenia aktywności i koncentracji są najbardziej charakterystycznymi zaburzeniami psychicznymi u dzieci i młodzieży. Wyraża się w nieposłuszeństwie i nadpobudliwości dziecka.

Odmiany takich patologii w grupie wiekowej młodzieży:

  • przedłużony stan depresyjny;
  • bulimia i anoreksja o charakterze nerwowym;
  • drancorexia.

Przedstawiono rodzaje zaburzeń psychicznych u dzieci:

Odmiany takich nieprawidłowości u osób starszych:

Najczęściej występują zaburzenia psychiczne w padaczce:

  • zaburzenie nastroju padaczkowego;
  • przemijające zaburzenia psychiczne;
  • napady psychiczne.

Długotrwałe picie napojów zawierających alkohol prowadzi do rozwoju następujących psychologicznych zaburzeń osobowości:

Uszkodzenie mózgu może być czynnikiem rozwojowym:

  • stan zmierzchu;
  • delirium;
  • oneiroid

Klasyfikacja zaburzeń psychicznych pojawiająca się na tle dolegliwości somatycznych obejmuje:

  • stan podobny do nerwicy astenicznej;
  • Zespół Korsakowskiego;
  • demencja.

Nowotwory złośliwe mogą powodować:

  • różne halucynacje;
  • zaburzenia afektywne;
  • upośledzenie pamięci.

Rodzaje zaburzeń osobowości powstałe z powodu nieprawidłowości naczyniowych mózgu:

  • otępienie naczyniowe;
  • mózgowa psychoza naczyniowa.

Niektórzy lekarze uważają, że selfie jest zaburzeniem psychicznym, które wyraża się w tendencji do bardzo częstego robienia własnych zdjęć w telefonie i umieszczania ich na portalach społecznościowych. Opracowano kilka stopni takiego naruszenia:

  • episodic - osoba jest fotografowana więcej niż trzy razy dziennie, ale nie publikuje zdjęć w wynikach publicznych;
  • umiarkowany - różni się od poprzedniego tym, że osoba umieszcza zdjęcia w sieciach społecznościowych;
  • przewlekłe - zdjęcia są robione przez cały dzień, a liczba zdjęć opublikowanych w Internecie przekracza sześć.

Symptomatologia

Pojawienie się klinicznych objawów zaburzenia psychicznego jest czysto indywidualne, jednak wszystkie z nich można podzielić na naruszenie nastroju, zdolności umysłowych i reakcji behawioralnych.

Najbardziej wyraźnymi przejawami takich naruszeń są:

  • nieuzasadniona zmiana nastroju lub pojawienie się histerycznego śmiechu;
  • trudności z koncentracją, nawet podczas wykonywania najprostszych zadań;
  • rozmowy, gdy nikogo nie ma w pobliżu;
  • halucynacje, słuchowe, wzrokowe lub połączone;
  • spadek lub, przeciwnie, wzrost wrażliwości na bodźce;
  • awarie lub brak pamięci;
  • trudna nauka;
  • brak zrozumienia wydarzeń wokół;
  • zmniejszenie zdolności do pracy i adaptacji w społeczeństwie;
  • depresja i apatia;
  • uczucie bólu i dyskomfortu w różnych częściach ciała, które w rzeczywistości mogą nie być;
  • pojawienie się nieuzasadnionych przekonań;
  • nagłe uczucie strachu itp.;
  • przemiana euforii i dysforii;
  • przyspieszenie lub zahamowanie procesu myślowego.

Takie objawy są charakterystyczne dla zaburzeń psychicznych u dzieci i dorosłych. Istnieje jednak kilka najbardziej specyficznych objawów, w zależności od płci pacjenta.

Można zaobserwować przedstawicieli słabszej płci:

  • zaburzenia snu w postaci bezsenności;
  • częste przejadanie się lub, odwrotnie, odmowa jedzenia;
  • uzależnienie od nadużywania alkoholu;
  • naruszenie funkcji seksualnych;
  • drażliwość;
  • ciężkie bóle głowy;
  • nieuzasadnione obawy i fobie.

U mężczyzn, w przeciwieństwie do kobiet, zaburzenia psychiczne są diagnozowane kilka razy częściej. Najczęstsze objawy naruszenia to:

  • niedokładny wygląd;
  • unikanie higieny;
  • izolacja i wrażliwość;
  • obwinianie wszystkich oprócz siebie za własne problemy;
  • wahania nastroju;
  • upokorzenie i obraza rozmówców.

Diagnostyka

Ustalenie prawidłowej diagnozy to dość długi proces, który wymaga zintegrowanego podejścia. Przede wszystkim lekarz powinien:

  • badanie historii życia i historii choroby, nie tylko pacjenta, ale także jego najbliższej rodziny - w celu określenia granicznego zaburzenia psychicznego;
  • szczegółowe badanie pacjenta, którego celem jest nie tylko wyjaśnienie skarg na obecność pewnych objawów, ale także ocena zachowania pacjenta.

Ponadto zdolność osoby do opowiadania lub opisywania choroby ma ogromne znaczenie w diagnostyce.

Aby zidentyfikować patologie innych narządów i układów, pokazano badania laboratoryjne krwi, moczu, kału i płynu mózgowo-rdzeniowego.

Metody instrumentalne obejmują:

    CT i MRI czaszki;

Diagnoza psychologiczna jest niezbędna do identyfikacji natury zmian w poszczególnych procesach psychicznych.

W przypadkach śmierci przeprowadza się patoanatomiczne badanie diagnostyczne. Jest to konieczne do potwierdzenia diagnozy, zidentyfikowania przyczyn choroby i śmierci osoby.

Leczenie

Taktyka leczenia zaburzeń psychicznych będzie dokonywana indywidualnie dla każdego pacjenta.

Farmakoterapia w większości przypadków wymaga użycia:

  • środki uspokajające;
  • środki uspokajające - łagodzące niepokój i lęk;
  • neuroleptyki - hamowanie ostrej psychozy;
  • leki przeciwdepresyjne - do walki z depresją;
  • stabilizatory nastroju - stabilizujące nastrój;
  • nootropy

Ponadto jest szeroko stosowany:

  • autotraining;
  • hipnoza;
  • sugestia;
  • programowanie neurolingwistyczne.

Wszystkie procedury przeprowadzane są przez psychiatrę. Dobre wyniki można osiągnąć dzięki tradycyjnej medycynie, ale tylko w przypadkach, gdy są zatwierdzone przez lekarza prowadzącego. Lista najbardziej skutecznych substancji to:

  • kora topoli i korzeń goryczki;
  • łopian i centaury;
  • melisa i korzeń kozłka;
  • Dziurawiec i kava-kava;
  • kardamon i żeń-szeń;
  • mięta i szałwia;
  • korzeń goździka i lukrecji;
  • kochanie

Takie leczenie zaburzeń psychicznych powinno być częścią kompleksowej terapii.

Zapobieganie

Głównym zaleceniem jest wczesna diagnoza i rozpoczęta w odpowiednim czasie złożona terapia tych patologii, które mogą powodować choroby psychiczne.

Ponadto musisz przestrzegać kilku prostych zasad zapobiegania zaburzeniom psychicznym:

  • całkowicie zrezygnować ze złych nawyków;
  • przyjmować leki tylko zgodnie z zaleceniami lekarza i ściśle przestrzegać dawkowania;
  • kiedy tylko jest to możliwe, unikaj stresu i napięć nerwowych;
  • przestrzegać wszystkich zasad bezpieczeństwa podczas pracy z substancjami toksycznymi;
  • kilka razy w roku poddaje się pełnemu badaniu lekarskiemu, zwłaszcza osobom, których krewni mają zaburzenia psychiczne.

Dopiero po wdrożeniu wszystkich powyższych zaleceń można osiągnąć korzystne prognozy.

Klasa ICD-10: zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania (F00-F99)

Choroba psychiczna to bardzo przerażająca fraza, którą każdy człowiek obawia się w swoim przemówieniu. W rzeczywistości termin ten ma bardzo szerokie granice, a diagnoza psychiczna nie zawsze jest zdaniem. W różnych kontekstach (prawnych, psychiatrycznych, psychologicznych) pojęcie to jest interpretowane inaczej. Na liście ICD-10 zaburzenia psychiczne i behawioralne dzielą się na osobną klasę chorób i różnią się w zależności od obrazu klinicznego. Osobliwości ludzkiej psychiki przez cały czas wzbudzały duże zainteresowanie wśród lekarzy i naukowców, zwłaszcza w zakresie granicy między normą a patologią. Światowa Organizacja Zdrowia twierdzi, że co piąta osoba na świecie cierpi na różne upośledzenia umysłowe. Jakie są rodzaje zaburzeń psychicznych? Co powoduje zaburzenia psychiczne?

Różnice etiologiczne

Psychika i mózg człowieka są tak skomplikowane, że nadal nie mogą jednoznacznie zidentyfikować wszystkich przyczyn zaburzeń psychicznych. Najbardziej trafna jest opinia, że ​​takie choroby rozwijają się w wyniku złożonego wpływu przyczyn społecznych, osobistych i biologicznych. Wszystkie czynniki prowokacyjne można podzielić na dwie szerokie kategorie: endogeniczne (wewnętrzne) i egzogeniczne (zewnętrzne). Endogenne zaburzenia psychiczne są bardziej związane z genami i dziedzicznością. Występowanie takich chorób zwykle występuje nagle, bez wyraźnych wpływów środowiskowych. Czynniki egzogenne obejmują różne neuroinfekcje, sytuacje stresowe, zatrucia i urazy psychiczne otrzymywane w procesie rozwoju osobistego. Zaburzenia psychiczne w uszkodzeniach mózgu lub zaburzeniach naczyniowych są również konsekwencją wpływu przyczyn zewnętrznych. Czasami zdarza się, że skłonność do pewnych chorób psychicznych sama w sobie nie gwarantuje ich wystąpienia. Jednak to właśnie różne czynniki zewnętrzne i cechy psychiczne mogą ostatecznie działać jako wyzwalacz.

Pierwsze objawy zaburzeń psychicznych

Jak zrozumieć, że psychika nie jest w porządku? Kiedy powinienem skontaktować się ze specjalistami? Wszelkie zaburzenia psychiczne można rozpoznać po charakterystycznych objawach nawet na bardzo wczesnym etapie choroby. Należą do nich naruszenia procesu myślenia, normalnego nastroju i nieprawidłowości behawioralnych, które wykraczają poza granice pojęcia norm społecznych i przekonań. Objawy zaburzeń psychicznych prawie zawsze negatywnie wpływają na życie rodzinne i zawodowe osoby, zakłócają wykonywanie codziennych funkcji i powodują stan ucisku.

Jakie są objawy zaburzeń psychicznych z boku? Na przykład osoba może słyszeć lub widzieć coś nieistniejącego, tendencję do agresji, różnych nadużyć lub innych nieprawidłowości, zanim pojawi się w zachowaniu. Na poziomie poznawczym trudności są wyraźnie widoczne i logiczne do myślenia, występują problemy z pamięcią. Najbardziej wczesne objawy zaburzeń psychicznych obejmują zaburzenia emocjonalne: lęk, strach, smutek, depresję. Wielu zaburzeniom psychicznym towarzyszą różne objawy somatyczne. Należą do nich problemy ze snem, ból, zmęczenie itp. Jeśli którykolwiek z opisanych objawów zakłóca normalne funkcjonowanie osoby, należy skonsultować się z psychologiem lub psychoterapeutą.

Rodzaje zaburzeń psychicznych

Od czasów E. Krepelina (słynnego niemieckiego psychiatry) postanowiono podzielić choroby psychiczne na grupy jako jednostki nozologiczne. Jednak we współczesnej psychiatrii, gdy granice zaburzeń psychicznych są zamazane, bardziej istotne jest ich odróżnienie na podstawie syndromologicznej.

Międzynarodowa klasyfikacja ICD-10 zawiera następującą listę zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania (F00-F99):

  • F00-F09 Organiczne, w tym objawy, zaburzenia psychiczne ((demencja, zaburzenia pamięci i inne zaburzenia funkcji umysłowych związane z organicznym uszkodzeniem mózgu);
  • F10-F19 Zaburzenia psychiczne i behawioralne związane z używaniem substancji psychoaktywnych (uzależnienie od alkoholu i narkotyków oraz syndromy);
  • F20-F29 Schizofrenia, zaburzenia schizotypowe i urojeniowe;
  • F30-F39 Zaburzenia nastroju (zaburzenia afektywne) (depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, epizody maniakalne);
  • F40-F48 Zaburzenia neurotyczne, związane ze stresem i somatyczne (cała lista fobii, lęków i zaburzeń dysocjacyjnych, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, nerwica);
  • F50-F59 Zespoły behawioralne związane z zaburzeniami fizjologicznymi i czynnikami fizycznymi (zaburzenia jedzenia, zaburzenia snu, funkcje seksualne);
  • F60-F69 Osobowości i zaburzenia zachowania dorosłych (paranoidalne, schizoidalne i inne psychopatie, różne zachowania maniackie, zaburzenia seksualne);
  • F70-F79 Opóźnienie umysłowe (upośledzenie umysłowe);
  • F80-F89 Psychologiczne zaburzenia rozwoju (mowa, ruch i inne zaburzenia rozwoju psychologicznego);
  • F90-F98 Zaburzenia emocjonalne, zaburzenia zachowania, zwykle rozpoczynające się w dzieciństwie i okresie dojrzewania (zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zaburzenia zachowania dzieci, fobie i zaburzenia lękowe);
  • F99 Nieokreślone zaburzenia psychiczne.

Zaburzenia afektywne

Zaburzenia emocjonalne są prawdopodobnie najbardziej powszechne wśród całego spektrum zaburzeń psychicznych. Szczególnie w ostatnich dziesięcioleciach liczba pacjentów z różnymi depresjami wzrosła wielokrotnie. Wynika to z przyspieszonego tempa współczesnego życia i dużego codziennego stresu. Warto zauważyć, że afektywne zaburzenia psychiczne u kobiet są diagnozowane prawie dwukrotnie częściej niż u mężczyzn. Przyczyna leży w większej skłonności kobiecej połowy do przeżyć emocjonalnych. Główne naruszenia dotyczą sfery nastroju, która zmienia się albo w kierunku powrotu do zdrowia, albo - ucisku. Objawy te najwyraźniej wpływają na poziom ludzkiej aktywności, a wszystkie inne przejawy są drugorzędne. Zaburzenia emocjonalne mogą mieć charakter pojedynczego epizodu depresyjnego lub maniakalnego, ale mogą również występować przewlekle z okresowymi zaostrzeniami. Ciężkim przypadkom często towarzyszą objawy urojeniowe i halucynacyjne. Jeśli zmieniony nastrój ma negatywny wpływ na zdolność do pracy i codzienne czynności, lepiej skonsultować się z psychologiem lub psychoterapeutą, aby zapobiec pogorszeniu się sytuacji.

Osobowości i zaburzenia zachowania

Zaburzenia psychiczne należące do tej kategorii są głównie związane z odchyleniami od ogólnie przyjętych norm w zachowaniu i stylu życia danej osoby. Niektóre psychopatyczne wzorce zachowań ujawniają się dość wcześnie, podczas gdy inne stają się wyraźnie widoczne w wieku dorosłym. Ludzie z zaburzeniami osobowości są podatni na sztywność (brak elastyczności) myślenia, niezdolność do budowania relacji międzyludzkich i wykazywania odpowiednich uczuć. Przyczyną głębokich zmian osobowości może być ciężki uraz psychiczny, długi okres napięcia i stresu lub inne zaburzenia psychiczne. Psychopatie różnią się od prostych cech charakteru poprzez głęboko zakorzenione wzorce zachowań i reakcji, które przejawiają się we wszystkich sferach życia, a nie tylko w pewnych sytuacjach. Jeśli patologiczne cechy osobowości naruszają adaptację społeczną danej osoby, nie można obejść się bez kursu psychoterapii.

Choroby nerwicowe

Zaburzenia neuropsychiatryczne obejmują wszelkiego rodzaju fobie, panikę, lęk, stany dysocjacyjne. Większość chorób w tej kategorii wynika z przyczyn psychologicznych i podlega koncepcji nerwicy. Najbardziej wyraźnym objawem tych zaburzeń jest tendencja do niepokoju. W przypadku fobii emocje te towarzyszą wzmożonemu strachowi i nasilają się, gdy osoba czuje bliskość podmiotu swoich fobii. Lęk podczas ataków paniki może dramatycznie wzrosnąć bez widocznych czynników zewnętrznych. Neurotyczne warunki w organizmie powodują takie reakcje, w których niepokój przejawia się na poziomie somatycznym. Osoba może odczuwać różne bóle, nudności, zawroty głowy, przyspieszenie bicia serca, duszność, pocenie się i pojawiają się inne nieprzyjemne odczucia. Leki redukujące lęk i techniki poznawczo-behawioralne pomagają zwalczać te warunki.

Symptomatyczne zaburzenia natury organicznej

Psychika i ludzki mózg są ze sobą ściśle powiązane, więc nie jest zaskakujące, że różne urazy organiczne struktur mózgowych powodują charakterystyczne syndromy zaburzeń psychicznych. Najczęściej uszkodzenie mózgu wpływa na pamięć, uczenie się, zdolności intelektualne, uwagę i świadomość. Chociaż w tej grupie chorób występują również takie symptomatyczne zaburzenia psychiczne, w których wiodącymi objawami są zaburzenia procesu percepcji, sfera afektywna, cechy osobowości i zachowania, a także zaburzenia myślenia. Obejmują one maniakalne, omamowe i urojeniowe objawy spowodowane różnymi urazami, infekcjami, guzami i uszkodzeniem naczyń mózgowych. Nadal jednak uszkodzenie mózgu wpływa na pamięć i intelekt człowieka. Dlatego ta kategoria obejmuje różne typy demencji i zespołów amnestycznych, w tym otępienie nabyte spowodowane padaczką, chorobą Parkinsona, chorobą Alzheimera i innymi chorobami neurologicznymi.

Choroba psychiczna z psychozą

Ta grupa obejmuje schizofrenię, różne stany urojeniowe i schizotypowe, a także ostre polimorficzne zaburzenie psychotyczne. Takie choroby charakteryzują się wyraźnymi objawami, złożonymi zaburzeniami psychicznymi i afektem. Częste podobne zaburzenia psychiczne u mężczyzn. Szalone pomysły, ekscentryczne zachowanie, wybuchy emocjonalne występujące u osoby w momencie psychozy wyraźnie wskazują na zaburzenia psychiczne, które rzadko powodują kontrowersje w diagnozie. Oddzielnie należy podkreślić ostre polimorficzne zaburzenie psychotyczne. Z tytułu jasno wynika, że ​​psychoza jest bardzo podobna do schizofrenii, jednak różni się etiologią i przebiegiem. Schizofrenia odnosi się do chorób endogennych, a polimorficzne zaburzenie psychotyczne zawsze rozwija się z powodu ostrego stresu i ciężkiego stresu emocjonalnego. Zaczyna się nagle, z dramatyczną zmianą w zachowaniu i nastroju, jednak rzadko trwa dłużej niż trzy miesiące, a jasne objawy psychotyczne przy odpowiednim leczeniu zmniejszają się po kilku tygodniach.

Ciężkie zaburzenia psychiczne

Wiele, zwłaszcza endogennych zaburzeń psychicznych często prowadzi do poważnych i nieodwracalnych konsekwencji dla osoby. Takie choroby obejmują różne formy schizofrenii, demencji, demencji, a także głębokie depresje i wrodzone patologie psychiczne, które naruszają naturalne mechanizmy formowania osobowości i intelektu. Ciężkie zaburzenia psychiczne czynią osobę nieodpowiednią i często niebezpieczną dla innych. Jednak w większości przypadków tacy ludzie są hospitalizowani pod nadzorem lekarzy i rzadko pozostają pozostawieni samym sobie. W takich sytuacjach niezwykle ważne jest stosowanie wysokiej jakości leczenia przy użyciu nowoczesnych leków i technik psychoterapeutycznych. Dobra opieka i wsparcie krewnych pozwalają w wielu przypadkach osiągnąć mniej lub bardziej akceptowalny poziom adaptacji takiego pacjenta w społeczeństwie.

Postawy wobec zaburzeń psychicznych w społeczeństwie

Słuchanie o chorobie psychicznej sąsiada lub kogoś, kogo się boisz, sprawia, że ​​są czujni. Większość ludzi stara się unikać kontaktu z pacjentami klinik neuropsychiatrycznych z powodu stereotypowych postaw. Jednak częściej różne opcje zaburzeń psychicznych stwarzają więcej trudności dla pacjenta niż dla ludzi wokół niego. Niektóre zaburzenia psychiczne są w stanie wywołać tendencję do zachowań antyspołecznych, a nawet łamania prawa. Osoba może zostać uznana za szaloną i wysłana na obowiązkowe leczenie. Nawet zaburzenie psychiczne, które nie wyklucza odpowiedzialności, służy jako czynnik łagodzący przy określaniu stopnia winy, ponieważ ludzka psychika jest sprawą delikatną i całkowicie niezbadaną. Przestarzałe stereotypy powodują u ludzi kompleksy, które nie pozwalają na otwarty dostęp do psychoterapeutów, podczas gdy w kulturach zachodnich jest to normalna praktyka. Nikt nie jest odporny na zaburzenia psychiczne, więc nie ignoruj ​​psychologów i innych specjalistów, którzy mogą pomóc w radzeniu sobie z problemami psychologicznymi. Terminowa pomoc medyczna pozwala uniknąć tragicznych i nieodwracalnych skutków zaburzeń psychicznych.

Czytaj Więcej O Schizofrenii