Encopresis jest nietrzymaniem stolca w wyniku uszkodzenia jednego z centrów regulacji aktu defekacji. Nietrzymanie stolca występuje 5 razy częściej u chłopców i 10 razy rzadziej niż nietrzymanie moczu (moczenie).

Akt defekacji u osoby jest kontrolowany przez trzy ośrodki:

  1. Splot nerwowy w warstwie podśluzówkowej odbytnicy i splot dolnego podbrzusza.
  2. Jądro rdzenia kręgowego na poziomie 2-4 kręgów lędźwiowych.
  3. Kora mózgowa.

U dzieci w wieku poniżej trzech lat wymienione formacje są niedojrzałe, dlatego nietrzymanie stolca jest stanem fizjologicznym i nie wymaga interwencji medycznej.

Rodzaje Encopresis

Nietrzymanie stolca u dziecka może powstać w następujących sytuacjach:

  1. Wrodzone wady prowadzą do zakłócenia powstawania odruchu warunkowego wydzielania kału.
  2. Cechy ciała, które obejmują powolną konsolidację warunkowego opróżniania jelit i oddawania moczu.
  3. Przyczyny zewnętrzne prowadzące do utraty odruchu warunkowego (uraz, operacja, choroba psychiczna).

W każdym z tych przypadków dochodzi do uszkodzenia centrów nerwowych regulacji lub aparatu zwieracza odbytnicy.

W zależności od przyczyn leżących u podstaw choroby, nietrzymanie stolca ma dwie formy: organiczną i funkcjonalną.

Forma organiczna

Rzadko spotykany. Występuje u dziecka w wyniku powikłań po operacjach narządów jamy brzusznej lub miednicy małej (procesy ropno-zapalne, uszkodzenie zwieraczy odbytnicy), które uszkadzają układ nerwowo-mięśniowy odbytnicy. Innym powodem jest złamanie kości miednicy i / lub uszkodzenie rdzenia kręgowego. Przy organicznym nietrzymaniu stolca u dziecka utracony zostaje normalnie uformowany odruch warunkowy wypróżnień. Strata może być częściowa lub całkowita.

Forma funkcjonalna

Ta forma powstaje z naruszeniem pracy jednego z ośrodków nerwowych lub aparatu obturatora odbytnicy (zwieraczy wewnętrznych i zewnętrznych) przy braku defektów w strukturach anatomicznych. Występuje w dzieciństwie w większości przypadków.

W zależności od mechanizmów, które leżą u podstaw tworzenia funkcjonalnego nietrzymania stolca, istnieje kilka typów klinicznych:

Prawdziwa enkopresja

Ten typ jest również nazywany dniem, nocą lub mieszany. Nietrzymanie stolca rozwija się w przypadku centralnego upośledzenia powściągliwości odbytnicy, które pojawia się po ekspozycji na pewne przyczyny.

Powody

  • czynniki psychiczne (stres, labilność emocjonalna), mogą być oczywiste lub ukryte, długoterminowe oddziaływanie na dziecko lub raz, czasami;
  • uraz urodzenia;
  • zamartwica płodu;
  • zakażenia okołoporodowe.

Te niekorzystne czynniki mogą prowadzić do utraty normalnego odruchu warunkowego u dziecka, które już zostało utworzone. W innych sytuacjach celowe nietrzymanie stolca w nieodpowiednich miejscach przy zachowaniu kontroli psychologicznej nad aktem defekacji. Perinatalne uszkodzenie OUN może prowadzić do powstawania wad wrodzonych w strukturach odpowiedzialnych za proces obturatora odbytnicy.

Objawy

Prawdziwa enkopresja rozwija się stopniowo. Dziecko w początkowej fazie krzesła jest regularne, niezależne. W miarę postępu stanu pojawia się błysk, który nie jest kontrolowany przez dziecko. Z czasem kończy się niezależny akt wypróżniania i pojawia się trwałe nietrzymanie stolca. Dziecko ma trudności w adaptacji społecznej w grupach dziecięcych, pranie się brudzi. Dziecko staje się nieporządne, inne dzieci przestają się z nim bawić, sytuacja psycho-traumatyczna pogarsza się. W obszarze odbytu skóra jest stale podrażniona odchodami, pojawia się ból i maceracja. Bóle brzucha nie występują.

Fałszywa enkopresja

Inna nazwa fałszywej encyklopedii jest paradoksalna lub ukośna. W tym przypadku clomatization pojawia się, gdy stolec z jelita grubego przelewa się, co zwiększa ciśnienie w odbytnicy i wywiera nacisk na normalnie działające zwieracze. Przezwyciężając opór aparatu obturatora jelita, dziecko nieświadomie wyróżnia stałe lub płynne masy kału.

Powody

Przede wszystkim rozróżnia się przyczyny zaparć jelitowych, których objawem jest encipresis obstipatsionny:

Objawy

Paradoksalne nietrzymanie stolca nie różni się klinicznie od objawów prawdziwej enkopresji, ale łączy inne objawy zaparcia. Calomasis pojawia się na wysokości zaparcia i może mu towarzyszyć ból brzucha. Skóra może mieć szary kolor, język pokryty jest białym nalotem. Dziecko ma nieprzyjemny zapach z ust. Brzuch zwiększył się, mruczał. W pustym jelicie nie ma nietrzymania stolca. Nieprawidłowości psychiczne i neurologiczne w tego typu enkodezji często nie są wykrywane.

Mieszana Encopresis

Na tle paradoksalnego nietrzymania stolca u dziecka pojawiają się zaburzenia podobne do nerwic, a charakter enkodery staje się mieszany.

Diagnostyka

Niezależnie od rodzaju enkodery, środki diagnostyczne obejmują następujące metody badawcze:

  1. Pełna analiza kału (coprogram). Coprology ujawnia oznaki zmian zapalnych w jelitach, dysbakteriozie lub inwazji robaków. Analiza jest niezbędna, aby wykluczyć inne choroby o podobnych objawach.
  2. Analiza kału do dysbiozy. Przeprowadzono również w celu wykluczenia innych chorób jelit.
  3. Badanie odbytnicy cyfrowej. Obowiązkowa metoda badawcza w celu określenia tonu zwieracza odbytnicy.
  4. Rektoromanoskopia. Metoda badania endoskopowego oparta na badaniu wzrokowym błony śluzowej ściany jelita za pomocą endoskopu. Można wykluczyć zmiany zapalne w błonie śluzowej ściany jelita, nieprawidłowy rozwój, nowotwór.
  5. Badanie radiokontrastowe jelita (irygografia). Szacowana ruchliwość i napięcie jelitowe. Irrigografia jest wskazana w obecności zaparcia.
  6. Konsultacja neuropsychiatry (wymagana). Zidentyfikowane zespoły układu nerwowego i zaburzenia w sferze psycho-emocjonalnej.

Tabela 1. Diagnostyka różnicowa prawdziwej i fałszywej enkodresji.

Przyczyny enkopresji u dzieci i porady psychologa

Małe dzieci do pewnego wieku nadal nie wiedzą, jak kontrolować swoje potrzeby fizjologiczne.

Świadomie idź do garnka, zaczynają się około 2 lata.

Jednak w niektórych przypadkach nietrzymania stolca utrzymuje się nawet do starszego wieku lub pojawia się niespodziewanie po jakiejś traumatycznej sytuacji.

Jak spać dziecko? Dowiedz się o tym z naszego artykułu.

O chorobie

Encopresis odnosi się do niezdolności dziecka lub osoby dorosłej do kontrolowania wypróżnienia.

Oznacza to, że pacjent nie może dotrzeć do toalety, nie zauważa, jak odchody zaczynają się wyróżniać.

Według ICD choroba jest oznaczona jako F 98.1. Często patologia występuje u chłopców, może wystąpić w każdym wieku. Często choroba jest połączona z moczeniem - nietrzymaniem moczu.

W praktyce medycznej dziel się prawdziwą i fałszywą enkodresją. To prawda - jest to konsekwencją niedorozwoju kory mózgowej, gdy pacjent nie jest w stanie wychwycić pragnienia opróżnienia jelita.

Zjawisko to jest dość rzadkie. Bardziej powszechna fałszywa enkopresja. Zwykle występuje z powodu przeludnienia z powodu zaparcia. W tej sytuacji odruch stolca jest stłumiony.

Ponadto choroba jest pierwotna i wtórna. Podstawowa - jest to początkowa niezdolność dziecka do kontrolowania arbitralnego defekacji. Wtórne zjawisko pojawia się nagle, gdy dziecko długo nauczyło się chodzić do garnka.

Z punktu widzenia etiologii, enkopresja to:

  1. Konstytucyjny. Występuje z powodu różnych patologii somatycznych. Mogą być przyczyną choroby lub czynnikiem prowokującym.
  2. Neurotyczny. Rozwija się na tle poważnej stresującej sytuacji.
  3. Pathocharacterologic. Na początku dziecko robi to specjalnie w proteście, a następnie traci kontrolę nad wydalaniem odchodów i mimowolne wypróżnianie zmienia się w kategorię odruchów.

Pojedyncze przypadki mimowolnego defekacji mogą wystąpić u dzieci po 4 roku życia, jeśli grają za dużo i zapomniały pójść do toalety.

To zjawisko jest uważane za normalne i nie wymaga korekty.

Jeśli takie przypadki występują regularnie, rodzice powinni skonsultować się z lekarzem.

Powody

Przyczyny enkopresji u dzieci i dorosłych mają charakter organiczny lub psychologiczny.

Przyczyny organiczne obejmują:

    Patologia centrum regulacji w mózgu odpowiedzialna za funkcję zwieracza odbytnicy.

Może to być spowodowane urazem głowy, neuroinfekcją, niedotlenieniem płodu itp.

  • Choroby jelit: hemoroidy, szczelina odbytu, guzy, uszkodzenia mechaniczne.
  • Zaparcia. Jelita dziecka przelewają się z kałem, jelito jest rozciągnięte. W rezultacie sygnały do ​​mózgu są gorsze.
  • Niedojrzałość przewodu pokarmowego. Dotyczy to nie tylko jelit, ale także wątroby, trzustki, żołądka.
  • Padaczka. Podczas ataku osoba nie może kontrolować popędu.
  • Choroba psychiczna, w szczególności demencja.
  • Wśród przyczyn psychologicznych są:

  • Zły trening nocnika. Może być za późno lub za wcześnie. Wysokie wymagania i późniejsze kary powodują reakcję.
  • Strach przed podróżami po toalecie z powodu bólu. Na przykład, przy zaparciach lub szczelinach odbytu, dziecko odczuwa ból podczas wysiłku, więc unika dobrowolnego wypróżnienia i cierpi do ostatniego.
  • Ciągłe prośby rodziców o cierpienie, gdy dziecko chce skorzystać z toalety. Dziecko uczy się odwracać uwagę od pragnienia, dlatego przestaje je odczuwać.
  • Brak edukacji. Encopresis często występuje u dzieci z rodzin dysfunkcyjnych, gdy rodzice nie przyzwyczajają ich do garnka. Dziecko przyzwyczaja się do chodzenia w brudnych spodniach i nie zwraca uwagi na nieprzyjemny zapach.
  • do treści ↑

    Psychosomatyka

    W większości przypadków choroba ma charakter psychosomatyczny. Głównym powodem jest strach. Strach przed karą, strach przed pozostawieniem bez rodziców itp.

    Często nietrzymanie stolca zaczyna się u dzieci po wejściu do przedszkola lub przewiezieniu do szpitala. Nagła zmiana środowiska jest czynnikiem stresującym.

    Encopresis nazywa się „chorobą niedźwiedzi”, ponieważ pojawia się z powodu strachu i powraca w stanie wielkiego podniecenia.

    Również psychosomatyczne przyczyny choroby to:

  • Brak macierzyńskiej miłości.
  • Ciągłe konflikty w rodzinie.
  • Regularne okrutne karanie dziecka.
  • Wrogie środowisko w przedszkolu, szkole.
  • Niezdolność dziecka do poprawy relacji z rówieśnikami.
  • Silne obciążenie w szkole, z którym dziecko boi się nie radzić.
  • Niespodziewany ostry strach.
  • do treści ↑

    Objawy

    Każda kategoria wiekowa ma własne normy opróżniania jelit. Więc dzieci do roku chodzą do toalety do trzech razy dziennie.

    Po roku normalne codzienne wypróżnianie uważa się za nie więcej niż 1 raz dziennie. Jeśli zdarza się to częściej lub rzadziej, oznacza to nieprawidłowe działanie organizmu.

    Objawy prawdziwej i fałszywej enkodery są nieco inne. W prawdziwej patologii dziecko ma regularny stolec, ale wydalanie kału jest mimowolne. Pościel jest stale śladem kału.

    Ze względu na niemożność zamknięcia zwieracza, pozostaje on lekko otwarty, kał gromadzi się przy plecach. W rezultacie skóra w pobliżu odbytu jest podrażniona, ma stan zapalny, mogą pojawić się pęknięcia.

    To jeszcze bardziej pogarsza sytuację. Psychologicznie dziecko czuje się przygnębione, nieśmiałe, szorty od innych. Z wyjątkiem przypadków, gdy dziecko z rodziny dysfunkcyjnej wyróżnia się zachowaniem dewiacyjnym.

    Fałszywa enkopresja, rozwinięta na tle zaparć, objawia się następującymi objawami:

  • Brak wypróżnień przez kilka dni.
  • Nagromadzenie dużej ilości odchodów wokół odbytu.
  • Ból brzucha, twardy brzuch.
  • Zaparcia występują na przemian z płynnym stolcem o nieprzyjemnym zapachu, ponieważ opóźnienie w kale powoduje fermentację w jelicie. Dlatego też dziecko na ubraniach stale pojawia się ślady kału.
  • Twoje dziecko może mieć gorszy apetyt, agresję lub depresję.
  • Rodzice nie powinni karcić dzieci za brudne spodnie, co dodatkowo zwiększy depresję psychiczną i może doprowadzić do depresji.

    Komarowski o patologii

    Według znanego lekarza pediatry Komarovsky'ego, enkopresja jest bardziej powszechna niż się wydaje. Często rodzice ignorują patologię, nie traktując poważnie objawów klinicznych.

    Główną przyczyną patologii jest zaparcie. Kiedy niemożliwe jest opróżnienie jelit, rozciąga się i wysyła mniej impulsów do mózgu. Okazuje się błędnym kołem.

    Z czasem odbytnica może się rozciągać, aby cała zawartość wypadła. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, stanie się to poważnym problemem fizjologicznym i psychologicznym: dziecko będzie nieśmiałe, będzie przedmiotem ciągłego ośmieszenia.

    Rodzice powinni pamiętać, że dziecko nie robi tego specjalnie z powodu lenistwa lub niedbalstwa. Naprawdę nie mogą zatrzymać procesu. Wszystko, co rodzice muszą zrobić, to pomóc.

    Zaparcia leczy się lekami i dietą.

    Techniki psychoterapeutyczne stosuje się w terapii enkorescencji psychosomatycznej.

    W żadnym wypadku nie można skarcić dziecka, wstydu, żartować, zastraszać.

    Leczenie potrwa jeden dzień, powinno być gotowe. Ważne jest, aby wspierać dziecko, świętować jego najmniejszy postęp.

    Diagnostyka

    Do którego lekarza powinienem iść? Aby postawić diagnozę, należy skontaktować się z pediatrą i neurologiem. Główne kryteria diagnostyczne to:

    1. Regularne zaparcia z biegunką.
    2. Nietrzymanie stolca co najmniej dwa razy w miesiącu, trwające sześć miesięcy.
    3. Często dzieci mają zespół asteniczno-neurotyczny.

    W diagnozie ważne jest, jak przebiegało poród, czy wystąpiły urazy głowy, jakie zdarzenia wystąpiły przed pojawieniem się pierwszych objawów.

    Ponadto dziecko przepisało studia instrumentalne:

    • USG narządów jamy brzusznej. Pozwala wykryć lub wykluczyć patologie narządów wewnętrznych;
    • testy na tarczycę;
    • badanie bakteriologiczne kału;
    • biochemia krwi, moczu;
    • fibrogastro i kolonoskopia. Jest to badanie żołądka i odbytnicy za pomocą endoskopu. Bada stan błony śluzowej podczas zabiegu, bierze biomateriał do dalszych badań laboratoryjnych;
    • jelito rentgenowskie z kontrastem.

    Na podstawie tych badań możliwe jest ustalenie przyczyny zaparć i enkodresji.

    Leczenie

    Jak leczyć encopresis? Terapia Encopresis powinna być kompleksowa, łącząca metody psychoterapeutyczne i medyczne. Wybór leczenia zależy od przyczyny choroby.

    Farmakoterapia

    W zależności od przyczyny choroby lekarz wybiera leki. Zastosuj następujące rodzaje leków:

  • Probiotyki dla normalizacji procesu trawienia. To jest Atsipol, Bifiform, Linex.
  • Środki neurometaboliczne (nootropy). Miej wpływ na wyższe funkcje umysłowe. Są to leki takie jak: Piracetam, Pirydoksyna, Fenotropil.
  • Środki przeczyszczające: Microlax, Guttalax. Złóż wniosek w ostateczności, gdy wymagane jest awaryjne opróżnianie jelit, a inne środki nie pomagają. Niepożądane jest podawanie dziecku środków przeczyszczających opartych na sennie.
  • do treści ↑

    Fizjoterapia

    Metody fizjoterapeutyczne są skuteczne w przypadku enkopresji, która rozwija się z powodu zaparć. Przypisz następujące czynności:

    1. Oczyszczająca lewatywa. Ma wpływ treningowy na jelita. Powinien być 500 ml płynu, lepiej jest udekorować rumianek, wejść do jelita. Następnie dziecko musi trzymać wodę przez jakiś czas w zwieraczu.
    2. Elektrostymulacja rurki zwieracza.
    3. Ćwiczenie. Aktywność ruchowa stymuluje perystaltykę jelit.
    do treści ↑

    Dieta i codzienny schemat

    Aby normalizować stolec, konieczne jest dostosowanie żywienia pacjenta. W diecie dziecka powinno być dużo błonnika, warzyw, owoców, napojów mlecznych. Gruby błonnik pokarmowy występujący w zbożach, otrębach, suszonych śliwkach, pieczywie pełnoziarnistym.

    Fermentacja w jelitach i zaparciach prowokuje: ciastka, kiełbaski, fast foody, słodycze. Dlatego takie produkty są zabronione.

    Konieczne jest przyzwyczajenie dziecka do regularnego odwiedzania toalety w celu szybkiego opróżnienia wnętrzności. Wskazane jest, aby robić to po posiłku, po spacerze. Nie możesz spieszyć dziecka, może będzie potrzebował 10-15 minut, stopniowo nauczy się robić to szybciej.

    Aby pokonać strach przed toaletą, musi być odpowiednio wyposażony.

    Powinien ładnie pachnieć, możesz przynieść zabawki i książki, wymyślić ciekawe zadania.

    Za każdy mały sukces trzeba wychwalać dziecko, zachęcać.

    Medycyna ludowa

    Tradycyjna medycyna jest stosowana w domu w połączeniu z tradycyjnymi metodami po konsultacji z lekarzem.

    Przypisz przeczyszczające herbaty ziołowe, kojące herbaty:

    • serdecznik lub kozłek lekarski;
    • olejek lawendowy. Możesz dodać do kąpieli przed snem;
    • wywar z rokitnika ma działanie przeczyszczające;
    • mieszanka soku z marchwi i buraków, wywar z suszonych śliwek również zapobiegają zaparciom.
    do treści ↑

    Porady psychologiczne

    Gdy neurotyczna lub patocharakterystyczna encyklopresja jest ważna, należy zrozumieć, co powoduje dyskomfort dziecka. Przede wszystkim konieczne jest stworzenie dla pacjenta korzystnego środowiska psychologicznego. Nie można winić dzieciaka za brudne spodnie, karać.

    Jeśli rodzina się napina, musisz chronić dziecko przed konfliktami rodziców. Musi czuć, że jest kochany, kochany, akceptowany takim, jakim jest.

    Duże znaczenie ma pełny sen, aktywność fizyczna, prawidłowe odżywianie. Zorganizowanie tego wszystkiego jest zadaniem rodziców.

    Zapobieganie

    Zapobieganie encopresis są następujące:

  • ostrzegawcze zaparcia;
  • unikanie stresu, sytuacje traumatyczne;
  • właściwe i aktualne treningi nocnikowe;
  • skontaktowanie się z lekarzem przy pierwszych objawach choroby.
  • Rokowanie zależy od przyczyny źródłowej. Jeśli przestrzegane są zalecenia medyczne, patologia jest całkowicie uleczalna, chyba że jest to konsekwencja organicznego uszkodzenia mózgu.

    Mniej korzystne rokowanie obserwuje się przy późnej wizycie u lekarza, ignorując zalecenia lekarza.

    Nietrzymanie stolca jest poważnym problemem dla pacjenta. Może stać się przeszkodą w nauce, nawiązywaniu relacji międzyludzkich.

    Dzieci wycofują się, wycofują w siebie i mogą popaść w depresję. Dlatego ważne jest, aby zdiagnozować problem na czas i rozpocząć leczenie.

    Encopresis u dzieci

    Encopresis u dzieci jest chorobą charakteryzującą się upośledzoną kontrolą aktu wypróżniania w dzieciństwie. Głównym objawem jest nietrzymanie stolca. Stan może towarzyszyć patologii somatycznej i wpływać nie tylko na przewód pokarmowy. Enkoprez u dzieci można łączyć z zaparciami, czasami występują zaburzenia zachowania u dziecka, co świadczy o zaburzeniach psychicznych. Diagnoza jest dokonywana na podstawie objawów klinicznych i wywiadu. Kompleksowa terapia prowadzona jest przy obowiązkowym udziale psychologa lub psychiatry. Rokowanie zależy od przyczyny choroby.

    Encopresis u dzieci

    Enkopresja u dzieci łączy wiele chorób natury somatycznej, neurologicznej i psychologicznej, może przejawiać się w postaci objawu lub niezależnie. Oficjalne statystyki pokazują, że nietrzymanie stolca występuje u 1-5% dzieci, chociaż rodzice nie zawsze szukają pomocy u specjalistów. Najczęstszym wiekiem chorych jest od 5 do 8 lat, chłopcy 2-5 razy częściej niż dziewczęta. W około 1/3 przypadków dzieci z enkodresą połączone z moczenie nocne. W ostatnich latach charakterystyczny jest przewlekły i nawracający przebieg choroby, związany głównie z przedwczesną wizytą u lekarza i znacznym wzrostem liczby prowokujących czynników stresowych, dlatego encyklopedie u dzieci nadal stanowią palący problem pediatrii.

    Przyczyny enkopresji u dzieci

    Charakter choroby jest polimorficzny. Z reguły dziecko ma pewną niedojrzałość w regulacji aktu defekacji, a naruszenie można wykryć w dowolnym łączu kontrolującym ten proces. Takie dzieci często mają wewnątrzmaciczne niedotlenienie w wywiadzie, możliwe są powikłania porodu, w tym uraz noworodków, a także przenoszone zakażenie wewnątrzmaciczne. Rzetelnie częściej cierpią dzieci z rodzin w niekorzystnej sytuacji społecznej. Niedojrzałość struktur anatomicznych i fizjologicznych obserwuje się również w jelicie grubym. Dotyczy to nie tylko odbytnicy, ale także górnych odcinków przewodu pokarmowego, w tym wątroby, pęcherzyka żółciowego i trzustki, które w znacznym stopniu regulują stan kału.

    Tak więc, enkopresja u dzieci rozwija się na tle charakterystycznych cech przedchorobowych. Do powyższego, w większości przypadków dodawane są zewnętrzne czynniki prowokacyjne o charakterze neurotycznym: konflikty w rodzinie, naruszenie relacji „dziecko-matka”, błędy w wpajaniu umiejętności schludności itp. Rzadziej, enopresja u dzieci może działać jako reakcja protestacyjna na sytuacje konfliktowe. Różne patologie somatyczne powodują także nietrzymanie stolca. Mogą to być choroby wywołujące przewlekłe zaparcia, które z kolei prowadzą do zmniejszenia wrażliwości jelita i jego mimowolnego opróżniania.

    Klasyfikacja enkopresji u dzieci

    Ważne jest oddzielenie pierwotnego i wtórnego nietrzymania stolca. Pierwotna enkopresja u dzieci występuje, gdy fizjologiczna kontrola aktu wypróżnienia nie została wcześniej przeprowadzona. W rzeczywistości mówimy o późnym tworzeniu odruchu warunkowego. Częściej nietrzymanie stolca jest wtórne i powstaje po okresie normalnej regulacji wypróżnień. Poniżej znajduje się nowoczesna klasyfikacja enkodery u dzieci:

    • Pierwotny dysontogenetyczny - związany z zaburzeniami regulacji nerwowej, określany powyżej jako pierwotny.
    • Wtórna encefalopatia - spowodowana naruszeniem regulacji centralnej lub obwodowej, która powstała na tle choroby somatycznej. Podczas regeneracji poziom nietrzymania moczu jest wyrównany. Najczęściej w historii pozostałości organicznych uszkodzeń mózgu.
    • Neurotyczny - zwany także układowym i objawia się po ekspozycji na intensywny czynnik psycho-traumatyczny. Obrażenia mogą być ostre lub długotrwałe (na przykład niekorzystna sytuacja rodzinna).
    • Pathocharacterological jest jednym z najbardziej niekorzystnych rodzajów enkopresji u dzieci, ponieważ początkowo nietrzymanie stolca jest arbitralne i rozpoczyna się jako reakcja protestacyjna na środowisko. Następnie utracona zostaje kontrola nad wypróżnianiem, patologiczny odruch warunkowy zostaje skonsolidowany i powstaje rodzaj zależności. Częstym wynikiem jest „marginalna” psychopatia.
    • Objawowo-objawowy - odnotowuje się go w różnych chorobach somatycznych, które mogą zarówno powodować nietrzymanie stolca, jak i być jego bezpośrednią przyczyną.

    Objawy i diagnoza enkopresji u dzieci

    Głównym objawem choroby jest mimowolne lub częściowo arbitralne (rzadziej) defekacja w niewłaściwych miejscach. Zwykle dzieje się to w ciągu dnia, nocna encyklopresja u dzieci jest niekorzystna pod względem rokowania. Pacjenci wstydzą się swojego stanu, z wyjątkiem przypadków patocharakterystycznego nietrzymania stolca, gdy krytyka pozostaje formalna. Jeśli chodzi o cechy osobiste dziecka, często odnotowuje się typ osobowości astenofizotycznej. Są to dzieci o niskim poczuciu własnej wartości, często z rodzin dysfunkcyjnych lub rosnące bez ojca. Podczas zbierania historii pediatry koncentruje się na okresie przed pojawieniem się enkodery u dzieci, często w chorobach przedchorobowych ujawnił przewlekłe zaparcia lub biegunkę, w połączeniu z zaparciami.

    Oprócz patognomonicznych objawów klinicznych istnieją obowiązkowe kryteria diagnostyczne dla tej patologii. Po pierwsze, nietrzymanie stolca powinno mieć miejsce przynajmniej raz w miesiącu. Po drugie, ten stan powinien trwać co najmniej sześć miesięcy. W tym przypadku możemy mówić o obecności choroby. Kolejnym etapem diagnozy jest określenie konkretnego rodzaju enkopresji u dzieci. Tutaj rozgrywa się ważna historia, zwłaszcza rozmowa z obojgiem rodziców. Obok istniejących relacji w rodzinie ważną rolę odgrywa przebieg ciąży i porodu, a także okres życia poprzedzający wystąpienie objawów. Diagnoza jest dokonywana na podstawie wniosku psychologa lub psychiatry.

    Leczenie enkopresji u dzieci

    Terapia jest zawsze złożona i ma na celu przede wszystkim stworzenie korzystnego klimatu psychologicznego dla dziecka, który jest jednym z najważniejszych warunków do wyzdrowienia, niezależnie od przyczyny enopresji u dzieci. Prowadził rodziców porad psychologicznych. Ważną rolę odgrywa codzienny schemat, w tym trening porannych wypróżnień. W przypadku przewlekłych zaparć przepisywana jest dieta przeczyszczająca z dużą ilością warzyw, źródła skrobi takie jak makaron i ryż są ograniczone. Ćwiczenia fizyczne są przydatne rano, ze stopniowym wzrostem obciążeń.

    Ze strony pediatry konieczne jest stosowanie lewatyw oczyszczających, procedura ta jest szczególnie ważna w przypadku przewlekłych zaparć, co jest jedną z przyczyn enkodery u dzieci. Lewatywy można także trenować, gdy wykonuje się wlew 400-500 ml płynu (zwykle wywar z rumianku) i pacjentowi zaleca się, aby trzymał go przez chwilę. Ważnym elementem leczenia jest fizjoterapia encyklopedii u dzieci, której celem jest trening mięśni dnia miednicy i mięśni brzucha. Stosuje się elektrostymulację, trening zwieracza na rurce, z którym dziecko również musi chodzić przez chwilę. Z leków stosowanych neurometaboliczne, leczenie dysbiozy jelitowej.

    Przewidywanie i zapobieganie enkprresji u dzieci

    Jeśli przestrzegane są wszystkie zalecenia medyczne, rokowanie choroby jest korzystne. Wyjątkiem jest nietrzymanie stolca o charakterze neurotycznym, to znaczy neurotyczna i patocharakterystyczna enkopresja u dzieci. Takie przypadki są najtrudniejsze do skorygowania i istnieją dwa dobre powody. Pierwszym z nich jest późne odwołanie do lekarza ze względu na niedocenianie stanu dziecka i ze strachu przed stygmatyzacją, ponieważ psychiatra jest w dużym stopniu zaangażowany w leczenie tej patologii. Drugim powodem, który pogarsza rokowanie, jest fakt, że charakter choroby jest często organiczny, pomimo nieistotności patologii, co oznacza, że ​​lekarze mogą nie być w stanie przerwać błędnego koła patogenezy.

    Zapobieganie musi koniecznie być przeprowadzane w przypadku przewlekłych zaparć. Jednym ze sposobów na zmniejszenie ryzyka enopresji u dzieci jest terminowe kształcenie dziecka w toalecie i brak kary za nieporządek. Pozwala to uniknąć niepotrzebnej uwagi związanej z procesem defekacji. Ponadto nie ma powodu do stresu psychicznego, który sam w sobie zmniejsza ryzyko nietrzymania stolca. I ostatni, bardzo ważny punkt - jest to apel do specjalisty w początkowych etapach rozwoju enkodery, gdy leczenie jest łagodniejsze dla psychicznie dziecka.

    Przyczyny, objawy i leczenie enkprresji u dzieci: korekcja psychologiczna i środki ludowe przeciwko nietrzymaniu stolca

    Rodzice dzieci w wieku 4–10 lat czasami spotykają się z fenomenem nietrzymania stolca (enkopresja). Przepływ wypróżnień do bielizny po opanowaniu przez dziecko korzystania z toalety obserwuje się u 1,5% dzieci, którym często towarzyszy moczenie (nietrzymanie moczu). Naruszenie zwieracza odbytnicy jest częściej wykrywane u chłopców, co wciąż nie ma wyjaśnienia.

    Co należy uznać za normę i co należy uznać za patologię?

    Mimowolne defekacje są charakterystyczne dla noworodków, których ciała nie są jeszcze w stanie utrzymać pod kontrolą organów trawiennych. Jednak już w trzecim roku ustanowiono cykl odruchów warunkowych, dzieci już wiedzą, jak rozpoznać sygnały ciała i usiąść w garnku na czas.

    Chęć odwiedzenia toalety wynika z szeregu reakcji. Masy kału w odbytnicy gromadzą się i wywierają nacisk na zwieracz. Przy silnym uderzeniu impuls trafia do mózgu, skąd przez kanał kręgosłupa powraca polecenie opróżnienia jelit lub utrzymania kału (w zależności od sytuacji). Mięśnie otrzewnej, odbytnicy i układu nerwowego biorą udział w ich świadomej ewakuacji.

    Istnieją przypadki nietrzymania moczu u młodzieży, młodzieży i starszego pokolenia. Każdy z nich wymaga własnego podejścia i korekty.

    Cechy wieku

    W zależności od wieku i zwyczajów żywieniowych częstotliwość wypróżnień u dzieci jest różna. Fakt, że w niektórych przypadkach uważają to za normę, w innych mówi o problemie:

    • Do 6 miesięcy uważa się za normalne krzesło u niemowląt do 6 razy dziennie. Częstsze popędy wskazują na biegunkę, nie występuje nietrzymanie mowy - dziecko nie kontroluje zwieracza.
    Do 6 miesięcy dziecko w ogóle nie kontroluje procesu defekacji.
    • Od sześciu miesięcy do roku mięśnie dziecka wzmacniają się, jelita opróżniają się 2 razy dziennie. Małe dzieci nie są świadome znaczenia higieny, mogą nadal barwić pranie.
    • Mięśnie zwieracza dziecka w wieku 1,5-4 lat są już silne, jest on w stanie kontrolować proces defekacji i poprosić o pulę na czas. Wyjątek - stres i uraz psychiczny, w wyniku którego dziecko o tym zapomina.
    • W wieku od 4 do 8 lat nietrzymanie stolca u dzieci jest dalekie od normy. Świadczy to o zaburzeniach psychicznych lub fizycznych. Ważne jest, aby zbadać, zidentyfikować i wyeliminować przyczynę.

    Przyczyny encopresji

    Eksperci identyfikują dwie przyczyny enkodery u dzieci: psychologiczne i fizjologiczne. U niektórych ludzi nie odchodzi, gdy dorasta (główne naruszenie). Inni rozwijają zaburzenia pośrednie z powodu okoliczności, które spowodowały silny stres (przyjęcie do szkoły, rozwód rodziców, pogorszenie warunków społecznych, warunki mieszkaniowe itp.). Przyczyną naruszeń pośrednich są:

    • nadmierne wymagania wobec dziecka;
    • wymuszony trening nocnika;
    • strach przed garnkiem lub toaletą;
    • brak pieszczoty w rodzinie;
    • niezdolność do wyrażania emocji;
    • niezdolność do odwiedzenia toalety na czas (w ogrodzie, szkole, innym miejscu);
    • niechęć do uczęszczania do ogrodu, szkoły;
    • niekorzystna sytuacja domowa, inne czynniki.
    Przymusowy trening do puli prowadzi do traumy psychologicznej, a czasem do enkodery

    Co często poprzedza encopresis?

    Często pojawienie się enkodery jest poprzedzone zaparciem. Dziecko może czuć się nieśmiało, chodząc do toalety na dużą skalę w nieznanym środowisku (długa podróż, camping, obcy w domu) lub proces wypróżniania powoduje u niego ból. Często tłumi pragnienie, które z czasem powoduje odruch. Gromadzące się masy kałowe są ubijane i rozciągają ściany odbytnicy. Odruchy są tłumione, aw nieoczekiwanym momencie dochodzi do spontanicznego wydalania kału.

    Utknięte odchody w jelitach mogą prowadzić do zatrucia ciała - „fałszywa biegunka”. W drugim przypadku aktywna fermentacja zaczyna się w górnym jelicie, a ciecz o cuchnącym zapachu opada do zwieracza, myjąc skondensowane odchody, wyciekając. Czasami enkpresja jest spowodowana „chorobą niedźwiedzi” (zespołem jelita drażliwego) wynikającą z nierozwiązanych problemów i obaw.

    Psycholodzy opinii o encoprese

    Dobry psycholog komunikując się z dzieckiem może szybko zidentyfikować przyczynę problemu. Zazwyczaj jest to złożona relacja z rówieśnikami, kłótniami i kłopotami rodzinnymi, z powodu których dziecko jest w ciągłym napięciu. Zauważa się, że chłopcy i dziewczęta, których rodzice nie poświęcają im wystarczającej uwagi, są często dotknięci przez enkopresję, są uzależnieni od alkoholu i stosują surowe metody edukacji.

    Wykwalifikowany psycholog może pomóc zidentyfikować przyczynę problemu dziecka.

    Problem nie omija strony nadpobudliwych dzieci, dobrze prosperujących rodzin, w których rodzice starają się stworzyć lepsze warunki dla swoich dzieci (zalecamy przeczytanie: w jaki sposób i z czym można skutecznie uspokoić nadpobudliwe dziecko?). Nie zawsze jest możliwe wybranie skutecznej terapii i wyleczenie przyczyn nietrzymania stolca w krótkim czasie. Wiele zależy od postrzegania tego problemu przez starszych, ich gotowości do sprostania problemom dziecka.

    Objawy

    Enkopresja u dzieci zwykle rozwija się powoli, a rodzice nie zawsze alarmują w czasie. Ważny „dzwon” - pozostałości kału w bieliźnie, nie można go zignorować. Jeśli sytuacja się powtórzy, powinieneś obserwować dziecko, jego zachowanie i dobre samopoczucie.

    Główne symptomy prawdziwej enkopresji

    Zależnie od przyczyn enkorpcji (fizjologiczne lub psychologiczne upośledzenie wypróżnień) objawy również się różnią. Prawdziwej enopresji (poważne naruszenie) zazwyczaj towarzyszy:

    • comaceation;
    • moczenie (zalecamy przeczytanie: objawów i leczenia moczenia u dzieci);
    • zachowanie wykraczające poza ogólnie przyjęte standardy;
    • półotwarty zwieracz (badany przez lekarza);
    • smród, który nie ukrywa się przed otoczeniem.
    Nie zauważenie choroby jest trudne, ponieważ rzeczy i ciało dziecka zaczynają źle pachnieć

    Objawy fałszywej enkodery

    Fałszywa enkopresja u dzieci (upośledzenie pośrednie) potwierdza takie objawy:

    • naprzemienne zaparcia i cuchnąca biegunka;
    • pęknięcia i zaczerwienienie w pobliżu odbytu;
    • bliskość dziecka;
    • twardy brzuch podczas badania przez lekarza (badanie dotykowe);
    • bóle pępka;
    • przewlekłe odchody w jelicie grubym.

    Nietrzymaniu stolca u dziecka często towarzyszy napięta sytuacja wewnątrz rodziny. Rodzice nie mogą izolować dziecka od innych członków rodziny, ignorować problemu, karcić za brudne rzeczy, pozwalać na śmieszność w jego adresie. Doprowadzi to do pogorszenia wyników w nauce, wewnętrznego protestu dziecka, które zignoruje obowiązki szkolne i domowe, stanie się wycofane i ponure.

    Niech problem nietrzymania stolca u dzieci ma miejsce, wierząc, że nie może być „wyrośnięty”. Dziecko dorasta, musi przystosować się do społeczeństwa. Terminowa pomoc medyczna pozwoli Ci dowiedzieć się, co oznacza, że ​​możesz leczyć nietrzymanie moczu i jak radzić sobie z klomatyzacją.

    Metody diagnostyczne

    Przede wszystkim lekarz rozróżnia między prawdziwą a fałszywą enkodresją. Wszystkie przyczyny prowadzące do zaparcia są brane pod uwagę, robaki są wykluczone, dodatkowe testy (krew, kał, mocz, USG jamy brzusznej, kolonoskopia) w celu zidentyfikowania wad wrodzonych są zalecane. Gdy delikatny problem nie może być rozwiązany przez długi czas, biopsja ściany odbytnicy, analiza ruchliwości jest połączona.

    Metody leczenia

    Jeśli podejrzewasz, że nietrzymanie stolca u dziecka początkowo dotyczy pediatry. Lekarz może przepisać testy, zapisać środki przeczyszczające (na przykład Duphalac) i lewatywy, które pozwolą oczyścić jelita i przywrócić pierwotne wymiary odbytnicy (patrz także: środek przeczyszczający dla dzieci poniżej 6 lat). Po badaniu i wstępnych spotkaniach pediatra wysyła dziecko do konsultacji z neuropatologiem i gastroenterologiem.

    Jeśli problem dotknął ucznia, ważne jest, aby znaleźć lekarza, który specjalizuje się w leczeniu enkresji i jest gotowy do pracy z dzieckiem i jego bliskimi. Zabieg będzie oparty na następujących elementach:

    • zapobieganie retencji stolca;
    • ustanowienie regularnych wypróżnień;
    • przywrócenie kontroli nad pracą jelita;
    • redukcja napiętej atmosfery psychologicznej w rodzinie spowodowanej przez enkopresję.
    Jeśli uczeń dotknął problemów, bardzo ważne jest wyeliminowanie nie tylko przyczyny, ale także konsekwencji psychologicznych.

    Pracuj z psychologiem

    Pierwszy etap leczenia koniecznie obejmuje poradnictwo psychologa, podczas którego specjalista dowie się, dlaczego powstała enkodreza. Pomoże dziecku pokonać lęk przed chorobą, zmniejszyć napięcie nerwowe, pracować oddzielnie z rodzicami. Czasami wystarczy pomoc dobrego specjalisty, aby rozwiązać problem. Po wysłuchaniu porady psychologa i stworzeniu przyjaznej atmosfery w rodzinie, rodzice pomogą dziecku poradzić sobie z delikatnym problemem.

    Dieta

    Właściwe odżywianie pozwoli uniknąć gromadzenia się mas kałowych w jelitach. Nacisk kładziony jest na łatwo przyswajalne pokarmy bogate w błonnik. Kapusta, niskotłuszczowe zupy, sałatki z kwaśną śmietaną i marchewką, suszone owoce (suszone śliwki, morele), produkty mleczne, owoce i jagody są obowiązkowe w diecie dziecka.

    Wskazane jest ograniczenie spożycia miodu, tłuszczu, tłustych potraw, pieczenia. Wraz z postępem enkprresji rozwija się dysbakterioza, więc lekarze często przepisują środki do przywrócenia mikroflory jelitowej. Wśród nich są leki „Linex” (Sandoz d.d, Lek), „Hilak Forte” (Ratiopharm) i inne.

    W procesie organizowania pracy przewodu pokarmowego może wymagać przeglądu diety dziecka

    Tradycyjna medycyna w rozwiązywaniu problemu enkodresji

    W leczeniu nietrzymania stolca zazwyczaj stosuje się łagodne metody ludowe. Mają one na celu wyeliminowanie dyskomfortu psychicznego, zmniejszenie agresywności i niepokoju dziecka. Wśród bezpiecznych i skutecznych sposobów, które obowiązują po konsultacji z gastroenterologiem i pediatrą:

    • recepcja przed posiłkami 100 ml. świeży sok jabłkowy lub morela;
    • wieczorne kąpiele ziołowe z korzeniem kozłka lekarskiego, wyciągi z nagietka, rumianku, szałwii, drzew iglastych;
    • ciepła herbata miętowa przed snem, aby uspokoić i zapobiec bezsenności.

    Znaczenie ćwiczeń

    Aktywność fizyczna pomaga zwalczać zaparcia. Oprócz spacerów i zabaw na świeżym powietrzu, dzieciom z encyklopedią pokazywana jest fizykoterapia. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha, zwieracza odbytu i dna miednicy pozwalają radzić sobie z fizjologicznym nietrzymaniem moczu. Poświęca czas na ćwiczenia oddechowe, delikatną gimnastykę. Jednak skoki, skoki i obciążenia są wyłączone.

    Uwaga dla rodziców

    W leczeniu enkodery wyróżnia się 4 etapy: rozmowy z dzieckiem i jego rodzicami (edukacja, wspólne przezwyciężanie błędnych wyobrażeń na ten temat), ułatwienie przejścia mas kałowych, wsparcie terapeutyczne i dieta, powolna eliminacja leków przeczyszczających po założeniu stolca. Ponowna regulacja jelit wymaga czasu, czasami towarzyszą mu nawroty, więc wsparcie specjalistów jest istotne na ostatnim etapie leczenia.

    Dr Komarovsky odnotowuje szereg ograniczeń w leczeniu medycznym encyklopedii u dzieci poniżej 7 roku życia. Większość leków zwalczających zaparcia jest przeznaczona dla osób starszych, a te, które można przyjmować, nie zawsze są skuteczne. Często dzieciom poniżej 7 lat podaje się tylko leczenie niekonserwatywne (ćwiczenia, dieta, relaksujące kąpiele, tworzenie odruchu opróżniania jelit przed snem).

    Interwencja chirurgiczna jest stosowana u dzieci w wieku powyżej 7 lat, jeśli mięśnie i zakończenia nerwowe odbytu są zaniknięte (koniecznie potwierdzone badaniami medycznymi). Należy wypróbować inne metody leczenia. W innych przypadkach sukces można osiągnąć, poprawiając wnętrzności i tworząc pozytywną atmosferę w domu.

    Przyczyny i zalecenia dotyczące leczenia enkregezy u dzieci

    Encopresis jest uważany za dość rzadką chorobę, która dotyka około 1% dzieci w wieku przedszkolnym i podstawowym.

    Wiadomo, że płeć należy do pewnej roli: według statystyk ta patologia występuje częściej u chłopców niż u dziewcząt, chociaż nie zidentyfikowano jeszcze obiektywnych powodów.

    Encopresis u dzieci jest trudny do leczenia i zapewnia nie tylko fizyczny, ale również psychologiczny dyskomfort, który tylko pogarsza sytuację. Dziecko potrzebuje więc nie tylko tradycyjnej pomocy medycznej, ale także psychologicznej od specjalisty i oczywiście rodziców.

    Charakterystyczna choroba

    Encopresis jest chorobą, w której dziecko nie jest w stanie samodzielnie kontrolować procesu wypróżniania, co powoduje mimowolny wypływ kału.

    Oznacza to, że nietrzymanie stolca jest uważane za enopresję. Często tej patologii towarzyszy moczenie (nietrzymanie moczu), co dodatkowo pogarsza jakość życia dziecka.

    W odbycie znajdują się specjalne zwieracze, które zapobiegają mimowolnemu uwalnianiu mas kałowych. Naruszenie ich pracy (anomalie rozwojowe, uszkodzenie) prowadzi do niezdolności do utrzymania odchodów, co skutkuje ich niezamierzonym wydaleniem.

    Kod ICD 10 - F 98.

    Dlaczego dziecko jest chore po jedzeniu? Znajdź odpowiedź już teraz.

    Norma czy patologia?

    Małe dziecko nie jest w stanie kontrolować aktywności jelit, a tym samym okresów jego opróżniania. Dlatego dziecko w pierwszym roku życia niezamierzone wypróżnienie uważa się za normalne.

    Z upływem czasu, kiedy układ trawienny dziecka kończy tworzenie się, mimowolne wydalanie kału staje się coraz rzadsze. W szczególności, w wieku 1,5-2 lat, dziecko jest już w stanie powstrzymać wypróżnienie przez pewien czas.

    To było w tym okresie, wielu rodziców zaczyna uczyć dziecko do garnka. W niektórych sytuacjach mimowolne wypróżnianie utrzymuje się w późniejszym wieku. Na przykład, jeśli dziecko jest zaangażowane w interesującą dla niego czynność, może nie zwracać uwagi na chęć opróżnienia jelita.

    Tę sytuację można również uznać za wariant normy, ale tylko w przypadku pojedynczych przypadków.

    Jeśli niezamierzone wypróżnienie u dzieci w wieku powyżej 3–4 lat zachodzi cały czas, jest to zjawisko patologiczne.

    Normy defekacji w zależności od wieku

    Istnieją pewne wskaźniki częstotliwości odchodów charakterystycznych dla dzieci w jednym lub innym wieku.

    Zazwyczaj jest to dziecko w wieku poniżej 3 miesięcy. opróżnij jelita 3-5 razy dziennie.

    Jeśli dziecko karmi się sztucznie, defekacja zachodzi trochę mniej (2-3 razy). W wieku 6-12 miesięcy dziecko wypróżnia się około dwa razy dziennie. Po 1 roku zdarza się rzadziej - 1-2 razy dziennie.

    Przyczyny

    Różnorodne niekorzystne czynniki, zarówno fizjologiczne, jak i psychologiczne, mogą prowadzić do rozwoju tej choroby. Tak więc, enkopresja u dziecka rozwija się w wyniku:

      Niewłaściwe treningi nocnika (kiedy rodzice starają się zaszczepić tę umiejętność u dziecka, które ze względu na wiek lub inne warunki nie jest jeszcze na to gotowe).

    W rezultacie dziecko rozwija strach przed doniczką i niechęć do toalety w celu zarządzania naturalnymi potrzebami organizmu.

  • Niezdolność do odwiedzenia toalety w odpowiednim czasie.
  • Niestabilny stan emocjonalny, stres związany na przykład z brakiem uwagi rodziców, niekorzystną sytuacją w rodzinie, gwałtowną zmianą zwykłej rutyny dnia i warunków życia (przyjęcie do przedszkola, szkoły, zmiana miejsca zamieszkania).
  • Częste zaparcia (na przykład, jeśli dziecko wstydzi się odwiedzić toaletę w nieznanych miejscach lub nie może tego zrobić podczas długiej podróży). W tym przypadku nagromadzone masy kału rozciągają ściany jelita, stan ten staje się przyzwyczajeniem dla organizmu, osłabiają odruchy, aw najbardziej nieoczekiwanym momencie dochodzi do niezamierzonego wypróżnienia. Sytuacja ta jest również obserwowana, jeśli dziecko z jakiegokolwiek powodu doświadcza bolesnych odczuć w czasie opróżniania jelit.
  • Zaburzenia czynności ruchowej jelita, prowadzące do stagnacji mas kałowych. W tym przypadku fermentacja rozpoczyna się w jelicie, w wyniku czego powstaje cuchnący płyn, który omijając zwieracze, jest uwalniany przez odbyt.
  • Zespół jelita drażliwego.
  • Urazowe uszkodzenie kręgosłupa i rdzenia kręgowego, odpowiedzialne za rozwój kontroli nad wypróżnianiem i oddawaniem moczu.
  • Napady padaczkowe, podczas których dziecko nie może kontrolować wypróżnienia.
  • Wrodzone lub nabyte zaburzenia struktury jelita grubego, pękają jego tkanki.
  • Choroba psychiczna i zaburzenia rozwojowe, takie jak stany depresyjne, demencja.
  • Choroby zakaźne.
  • Uszkodzenie mózgu i naruszenie jego funkcji.
  • do treści ↑

    Klasyfikacja

    W zależności od przyczyn i charakterystycznych symptomów, zwyczajowo rozróżnia się prawdziwe i fałszywe formy enkodery.

    Prawdziwa forma choroby jest dość rzadka.

    Rozwija się w wyniku naruszeń mózgu, na przykład w wyniku urazowego uszkodzenia mózgu, silnych przeżyć emocjonalnych, nieleczonych chorób zakaźnych.

    Fałszywa enkopresja jest bardziej powszechnym typem choroby.

    Najczęściej występuje w wyniku przewlekłego zaparcia, w którym jelito jest stale wypełnione odchodami (na przykład, jeśli dziecko świadomie i przez długi czas tłumi chęć pójścia do toalety).

    Objawy i objawy

    Obraz kliniczny enkodery u dziecka może być inny. Zależy to przede wszystkim od formy patologii.

    Encopresis u dzieci

    Ten delikatny problem - kontrola kału lub enkodery - nie jest tak rzadki, jak mogłoby się wydawać. Od razu widać oznakę enkopresji dla rodziców - jest to zanieczyszczenie bielizny odchodami. Z reguły problem ten jest konsekwencją przewlekłych (uporczywych) zaparć.

    Dlaczego rozwija się nietrzymanie stolca?

    U prawie wszystkich dzieci występowanie takich sytuacji jest związane z zaparciami. Nietrzymanie stolca z powodu zaparcia zwykle rozwija się, ponieważ dziecko stale i przez długi czas unika chodzenia do toalety. Może to być spowodowane bolesnym chodzeniem w przeszłości, ponieważ dziecko jest zbyt zajęte graniem lub w rodzinie / przedszkolu nie wolno chodzić do toalety, gdy pojawia się pragnienie, ale tylko w określonym czasie lub dlatego, że Toaleta jest nieprzyjemna dla dziecka lub jest tam dokuczana / obrażana.

    Kiedy dziecko napotyka zaparcia, w końcu podejmuje bardzo duży wysiłek, aby wykonać elementarną akcję - opróżnianie jelit. Jest oczywiste, że taki proces powoduje znaczny ból. Czasami mogą wystąpić nawet małe bolesne łzy wokół odbytu (szczeliny odbytu). Oczywiście wszystko to jeszcze bardziej zniechęci dziecko do chodzenia do toalety w wielkim stylu.

    U dzieci z uporczywym zaparciem okrężnica, wypełniona odchodami do granic możliwości i rozszerzająca się, staje się znacznie bardziej niż zwykle. Ale im bardziej dwukropek jest rozciągany, tym mniej impulsów dociera do mózgu dziecka, że ​​czas iść do toalety. Stwarza to błędne koło - stan zaparcia staje się przewlekły, samoreplikujący się.

    W rezultacie płynne odchody z jelita cienkiego mogą przepływać wokół bardziej stałych konglomeratów kału w jelicie grubym i pojawiać się na bieliźnie. Na początku może się wydawać, że dziecko po prostu nie wyciera prawidłowo swojego tyłka, ale jeśli to się powtórzy i połączy z zaparciami, to jest powód, by mówić o enopresji.

    Jeśli nie leczy się enopresji, jelito, a raczej odbyt, mogą się rozszerzać i stać się tak bardzo, że cała jego zawartość, której zwieracz odbytu po prostu nie może powstrzymać, skończy się w szortach.

    Encopresis to problem fizjologiczny lub behawioralny?

    Rodzice powinni pamiętać, że dzieci z nietrzymaniem stolca nie celowo plamią pranie - nie mogą zatrzymać „wypadku”. W rzeczywistości nie jest to lenistwo lub niedbalstwo - jest to problem medyczny, a dzieci potrzebują wykwalifikowanej pomocy.

    Jeśli dziecko nie otrzyma pomocy na czas, aby wyeliminować przewlekłe zaparcia, może to prowadzić do rozwoju problemów behawioralnych z powodu ciągłego zażenowania z powodu „wypadków” i możliwego wstydu z dalszym ośmieszeniem.

    Jak leczy się nietrzymanie stolca?

    Leczenie nietrzymania stolca jest podobne do zalecanego przy zaparciach:

    • regularne opróżnianie okrężnicy;
    • tworzenie warunków dla aktywnej ruchliwości jelit;
    • utrzymywanie stałej aktywności jelit.

    Na początek, zwykle w tej sytuacji, skuteczne środki przeczyszczające są używane do opróżniania jelit, ale powinny być stosowane tylko pod nadzorem lekarza, aw ciężkich przypadkach - w szpitalu. Zalecane są zwykle środki przeczyszczające przyjmowane doustnie - syropy lub tabletki. Z miejscowymi i lewatywami nie są zalecane dla dzieci.

    Następnym etapem jest uczynienie przyszłego stołka miękkim, tak aby wychodziły regularnie i bezboleśnie. Może to zająć trochę czasu, ponieważ efekt uzyskuje się przez połączenie specjalnej diety i zmian behawioralnych - tworzenie prawidłowych nawyków (patrz poniżej). Możesz również kontynuować przyjmowanie łagodnego środka przeczyszczającego.

    Co mogą pomóc rodzice?

    Najważniejsze jest, aby nigdy nie karcić dziecka za „wypadek” i zanieczyścić go w wyniku bielizny, ponieważ to działanie ciała jest całkowicie mimowolne, co oznacza, że ​​nie można go świadomie kontrolować. Po pierwsze, trzeba być cierpliwym i pozytywnym, a nie złym, sfrustrowanym i zirytowanym. To może być trudne, ale wciąż staraj się radzić sobie z emocjami i zmęczeniem.

    Leczenie może trwać wiele miesięcy, a dziecko będzie potrzebowało wsparcia i pomocy przez cały okres terapeutyczny. Spróbuj wyjaśnić dziecku wszystko prostymi słowami i wesprzyj go, zauważając nawet najmniejszy sukces.

    Czas na toaletę

    Regularne wypróżnianie jest ważną częścią i niezbędnym warunkiem leczenia zaparć u dzieci. Postaraj się przyzwyczaić dziecko do pójścia do toalety po śniadaniu i kolacji, ponieważ jelita kurczą się po jedzeniu. Być może dziecko najpierw będzie musiało siedzieć w toalecie przez 5-10 minut, aby uzyskać efekt. Często dzieci nie chodzą do toalety, kiedy chcą, ponieważ na przykład w szkole lub przedszkolu nie są w stanie zrobić tego tak, jak kiedyś w domu.

    Nagroda za dobre wyniki

    Postaraj się stworzyć dziecko o pozytywnym nastawieniu do samego procesu chodzenia do toalety - pozwól mu dobrze pachnieć, niech ma swoje zabawki, kilka interesujących obrazów, takich jak mapa gwiazd. Za sukces w toalecie nagradzaj dziecko uściskami i pochwałami. Możesz wymyślić kilka zadań, aby nie było nudno siedzieć w toalecie, a pozytywne doświadczenia są ustalane niezależnie od wyniku. Cóż, jeśli jest wynik, nagradzane czekać na dziecko koniecznie.

    Środki przeczyszczające

    Bądź przygotowany na to, że możliwe jest podjęcie lekarstwa przez kilka miesięcy, czasem do 6-12 miesięcy u małych dzieci, ale lekarz musi przyjąć lek.

    Dzięki środkom zmiękczającym wypróżnienia, takie jak laktuloza, są pierwszym wyborem w leczeniu zaparć u dzieci. Zastosowano również fundusze, zmiękczając rzeczywiste krzesło. Na przykład z płynnym woskiem parafinowym. Która z opcji przeczyszczających jest bardziej odpowiednia, zależy od wieku dziecka i jego stanu.

    Środki pobudzające, takie jak senna lub bisakodyl, oraz wypełniacze kału, takie jak płesznik, powinny być stosowane tylko wtedy, gdy lekarz je zaleci. Nigdy nie podawaj środka przeczyszczającego dziecku poniżej 3 lat bez konsultacji z lekarzem.

    Dieta

    Staraj się, aby dieta dziecka zawierała wystarczającą ilość błonnika i płynów (warzywa, zboża, owoce i woda).

    Dobrym źródłem błonnika roślinnego jest błonnik, brązowy ryż, otręby, śliwki i mąka pełnoziarnista z dodatkiem różnych nasion.

    Pomoc medyczna

    Skonsultuj się z lekarzem, jeśli nagle dziecko ma problem z „brudzeniem mnie” bielizny. To lekarz powie ci, co powinieneś zrobić, aby wyeliminować problem, jakie kroki podjąć. Wyznaczy także wszelkie działania medyczne lub zorganizuje konsultacje dla dziecka.

    Czytaj Więcej O Schizofrenii