Polineuropatia to grupa chorób dotykających dużą liczbę zakończeń nerwowych w ludzkim ciele. Choroba ma różne przyczyny. Czynniki, które powodują pojawienie się choroby, przede wszystkim podrażniają włókna nerwowe i dopiero wtedy prowadzą do naruszenia ich funkcjonowania. Charakterystycznymi objawami choroby są osłabienie mięśni i ból w dotkniętym obszarze ciała.

Choroba objawia się paraliżem, upośledzoną podatnością na dotyk, różnymi zaburzeniami w pracy górnych i dolnych kończyn ludzkiego ciała. Oznaki choroby i intensywność ich manifestacji zależą wyłącznie od formy i rodzaju choroby. Zazwyczaj polineuropatia powoduje wiele cierpienia dla pacjentów, leczenie jest przedłużone. Przebieg choroby jest postępujący i proces może być chronizowany. Najczęściej choroba ta występuje w dolnej części ciała.

Polineuropatia może występować w powolnej postaci, jak również mieć piorunujący rozwój.

Etiologia

Przyczyny polineuropatii są różne. Główne z nich to:

  • zatrucie czystym alkoholem, gazem, arsenem (zatrucie chemiczne);
  • choroby przewlekłe (cukrzyca, błonica);
  • systemowe patologie ciała;
  • długotrwałe stosowanie pewnych grup farmaceutyków;
  • alkoholizm;
  • osłabiona odporność;
  • czynnik dziedziczny;
  • zaburzenia metaboliczne;
  • Zakażenie HIV.

Patologia może mieć charakter:

  • zapalny. W tym przypadku występuje intensywne zapalenie włókien nerwowych;
  • toksyczny. Rozwija się z powodu spożycia dużej liczby substancji toksycznych;
  • alergiczny;
  • traumatyczne.

Obecnie najczęstszym typem jest polineuropatia cukrzycowa. Warto zauważyć, że polineuropatia jest dość niebezpieczną patologią, która wymaga terminowego i odpowiedniego leczenia. Jeśli tak nie jest, postęp choroby może prowadzić do zaniku mięśni i pojawienia się wrzodów. Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem jest porażenie nóg lub ramion, a także mięśni oddechowych.

Odmiany

Zgodnie z mechanizmem uszkodzenia choroba dzieli się na następujące typy:

  • demielinizacyjna polineuropatia. Rozwój choroby jest związany z rozkładem białka w organizmie, które otacza nerwy i jest odpowiedzialne za wysoki wskaźnik impulsów;
  • aksonalny Ten typ jest związany z naruszeniem trzonu nerwu. Tego typu towarzyszy ciężkie leczenie i długi powrót do zdrowia;
  • neuropatyczny. Po zaobserwowaniu uszkodzenia ciał komórek nerwowych;
  • błonica i polineuropatia cukrzycowa;
  • polineuropatia kończyn dolnych;
  • neuropatia alkoholowa.

Zgodnie z prymatem uszkodzenia nerwów występuje neuropatia:

  • zmysłowy Objawia się w postaci odrętwienia lub bólu;
  • silnik. Zaatakowane są włókna motoryczne, którym towarzyszy osłabienie mięśni;
  • silnik czuciowy. Charakterystycznymi objawami zmiany są zmniejszenie wrażliwości i aktywności ruchowej struktur mięśniowych;
  • wegetatywny. Występują zaburzenia w pracy organów wewnętrznych z powodu zapalenia nerwów;
  • mieszane Obejmuje wszystkie znaki powyższych typów;
  • polineuropatia kończyn dolnych.

W zależności od przyczyny rozwoju polineuropatia może być:

  • idiopatyczny. Początek jest związany z upośledzonym układem odpornościowym;
  • dziedziczny. Przekazywane z pokolenia na pokolenie;
  • dismetabolic. Postępuje z powodu zaburzeń metabolicznych;
  • toksyczna polineuropatia rozwija się po spożyciu substancji toksycznych;
  • poinfekcyjny. Występuje w procesach zakaźnych w organizmie;
  • paranowotworowy. Rozwój idzie w parze z chorobami onkologicznymi;
  • w chorobach ciała rozwija się jako część choroby;
  • neuropatia alkoholowa.

Z natury przepływu:

  • ostry. Czas rozwoju od dwóch do czterech dni. Zabieg trwa kilka tygodni;
  • podostry. Rozwija się za kilka tygodni, leczenie trwa miesiące;
  • przewlekłe. Postępuje od sześciu miesięcy lub dłużej, ma indywidualny termin leczenia dla każdej osoby.

Objawy

Niezależnie od rodzaju choroby, czy jest to alkoholizm, cukrzyca, dziedziczna lub toksyczna polineuropatia, czy demielinizacja, objawy często mają takie same.

Szeroki zakres czynników, które powodują chorobę, często wpływają głównie na nerw, a następnie prowadzą do dysfunkcji ich pracy. Główne objawy choroby to:

  • osłabienie mięśni rąk i nóg;
  • naruszenie procesu oddechowego;
  • spadek refleksów i wrażliwości, aż do ich całkowitej nieobecności;
  • ciągłe mrowienie na całej skórze;
  • zwiększona potliwość;
  • drżenie lub drgawki;
  • obrzęk rąk i nóg;
  • kołatanie serca;
  • oszałamiający i zawrotny;
  • zaparcie.

Komplikacje

W rzeczywistości nie ma wielu powikłań polineuropatii, ale wszystkie są kardynalne. Powikłania choroby są następujące:

  • nagła śmierć sercowa;
  • naruszenie funkcji ruchowych, całkowite unieruchomienie pacjenta;
  • naruszenie procesów oddechowych.

Diagnostyka

Niemożliwe jest zdiagnozowanie któregokolwiek z powyższych rodzajów polineuropatii na własną rękę tylko przez objawy u osoby (wiele objawów jest podobnych do manifestacji innych chorób). Jeśli znajdziesz jeden lub więcej objawów, powinieneś jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. W przypadku diagnozy specjaliści przeprowadzą szeroki zakres badań, w tym:

  • wstępna inspekcja i przegląd;
  • badanie neurologiczne i weryfikacja podstawowych odruchów nerwowych;
  • całkowita liczba krwinek;
  • radiografia;
  • USG;
  • biopsja;
  • konsultacje pacjentów ze specjalistami, takimi jak terapeuta i endokrynolog.

Leczenie

Pierwotne leczenie polineuropatii ma na celu wyeliminowanie przyczyn jej występowania i objawów. Jest przypisywany w zależności od rodzaju patologii:

  • leczenie polineuropatii cukrzycowej zaczyna się od zmniejszenia poziomu glukozy w organizmie;
  • w przypadku polineuropatii alkoholowej należy ściśle powstrzymać się od picia alkoholu i wszystkiego, co może zawierać alkohol;
  • zaprzestanie wszelkiego kontaktu z chemikaliami, aby zapobiec wystąpieniu toksycznego typu choroby;
  • przyjmowanie dużych ilości płynów i antybiotyków na zakaźną polineuropatię;
  • operacja typu paraneoplastycznego choroby.
  • stosowanie środków przeciwbólowych z ciężkim zespołem bólowym.

Między innymi może być konieczne całkowite oczyszczenie krwi, terapia hormonalna lub leczenie witaminami (ten rodzaj terapii w kręgach medycznych uważany jest za najbardziej skuteczny).

Fizjoterapia to dobre leczenie polineuropatii. Będzie szczególnie przydatny w przewlekłych i dziedzicznych postaciach choroby.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze polineuropatii mają na celu wyeliminowanie przyczyn, które niekorzystnie wpływają na włókna nerwowe. Metody zapobiegania:

  • całkowita odmowa napojów alkoholowych;
  • jeśli praca jest związana z chemikaliami, wykonuj ją tylko w odzieży ochronnej;
  • monitorować jakość produktów jadalnych;
  • Nie bierz leków bez recepty;
  • terminowe leczenie chorób o dowolnym charakterze i złożoności;
  • włącz witaminy w diecie;
  • wykonywać ćwiczenia fizyczne;
  • stale monitorować poziom cukru we krwi;
  • okresowo chodź na masaże lecznicze.

Polineuropatia

Stan zdrowia zależy od dowolnego systemu. Jeśli pojawiają się problemy z układem nerwowym, może to mieć wpływ nie tylko na stan psychiczny, ale także na stan fizyczny. Polineuropatia jest rzadką chorobą, ale charakteryzuje się wieloma czynnikami, które prowadzą do charakterystycznych objawów. Tutaj są stosowane jako metody leczenia leków i folk.

Co to jest polineuropatia?

Dziennik internetowy psytheater.com nazywa polineuropatię chorobą obwodowego układu nerwowego, której towarzyszą dwa główne objawy: osłabienie mięśni i ból w dotkniętym obszarze. Polineuropatia charakteryzuje się zaburzeniami troficznymi, zaburzeniami wegetatywno-naczyniowymi, porażeniem wiotkim i zaburzeniami wrażliwości. Wszystko to obserwuje się w kończynach. Jeśli nie przeprowadzisz leczenia, choroba będzie postępować, powodując wzrost obszaru dotkniętego chorobą.

Sposób postępowania choroby zależy od rodzaju i formy. Najczęściej osoba doświadcza silnego bólu. Leczenie jest często przedłużone, ponieważ nie można go szybko wyleczyć. Sama choroba może rozwijać się powoli lub błyskawica, która jest czysto indywidualna.

Klasyfikacja polineuropatii jest następująca:

  1. Z natury przepływu:
  • Ostre - rozwija się w ciągu kilku dni, a leczenie trwa przez kilka tygodni.
  • Podostre - rozwój następuje w ciągu kilku tygodni, a terapia trwa miesiącami.
  • Przewlekłe - postępuje przez kilka miesięcy (sześć miesięcy lub dłużej), po których czas trwania leczenia jest wyłącznie indywidualny.
  1. Z natury zmiany:
  • Zapalenie aksonalne obserwuje się w cylindrze osiowym włókna nerwowego. Akson jest rdzeniem centralnego nerwu, który odpowiada za jego odżywianie. Przy tym typie choroby leczenie jest długie, a rokowanie nie zawsze jest korzystne.
  • Demielinizacja - zapalenie wpływa na osłonkę mielinową włókna. Mielina jest specjalnym białkiem, które otacza włókna nerwowe i jest odpowiedzialne za przewodnictwo sygnałów. Podczas choroby rozpada się. Jeśli leczysz ten typ choroby, prognozy są korzystne.
  • Neuropatyczny - uszkodzenie ciał komórek nerwowych.
  1. Zgodnie z funkcjonalnością dotkniętych nerwów:
  • Sensory - objawem jest drętwienie, utrata czucia, ból i pieczenie.
  • Sensoryczno-motoryczne - objawy objawiające się utratą czułości i zaburzeniem funkcji motorycznych.
  • Motor - dominującymi objawami są utrata funkcji motorycznych: osłabienie, przerzedzenie mięśni.
  • Wegetatywny - choroba dotknęła włókna nerwowe, które są odpowiedzialne za regulację funkcjonowania narządów wewnętrznych lub za wykonywanie pewnych funkcji przez organizm, na przykład pocenie się, suchość skóry, zaparcia i szybkie bicie serca.
  • Mieszane - dotyczy wszystkich nerwów.
  1. Z przyczyn polineuropatii:
  • Dysmetaboliczne - zaburzenia metaboliczne.
  • Zapalny - w włóknach nerwowych zachodzą procesy zapalne.
  • Alergiczny - choroba była wynikiem niepowodzeń układu odpornościowego.
  • Traumatyczne - było wynikiem traumatycznych przypadków.
  • Toksyczny - jest konsekwencją pokonania ciała różnymi toksynami, na przykład ołowiem.
  • Idiopatyczny - przyczyny lekarzy nie są znane, ale zakłada się, że układ odpornościowy odegrał ważną rolę.
  • Post-infekcyjny - jest wynikiem choroby zakaźnej, na przykład HIV, błonicy itp.
  • Dziedziczna - rozwija się jako tendencja organizmu do pojawienia się omawianej choroby, ponieważ zaobserwowano ją również u jednego z rodziców.
  • Paraneoplastyczny - choroba rozwija się w połączeniu z rakiem.
  • Z powodu chorób ogólnoustrojowych - gdy polineuropatia jest konsekwencją transformacji tkanki łącznej.

W związku z tym, jakie są przyczyny prowokatorów polineuropatii?

  1. Zaburzenie układu odpornościowego atakujące komórki własnego ciała, wytwarzające specjalne komórki i przeciwciała.
  2. Zakażenia, które najpierw wywołują inne choroby, a następnie prowadzą do polineuropatii. Na przykład w błonicy wpływa na układ nerwowy i powstaje film w krtani.
  3. Dziedziczność - kiedy osoba ma szczególne zaburzenia od urodzenia, które mogą prowadzić do rozwoju polineuropatii.
  4. Choroby onkologiczne.
  5. Zakłócony metabolizm, na przykład cukrzyca, która charakteryzuje się stałym lub okresowym wzrostem poziomu glukozy we krwi, która jest toksyczna dla stanu tkanek.
  6. Zatrucie rozpuszczalnikami organicznymi, metalami ciężkimi, lekami lub alkoholem.
  7. Choroba układowa, która wpływa na stan tkanki łącznej.

Najczęstszą postacią jest polineuropatia cukrzycowa. Nerwy kończyn dolnych są częściej dotknięte z powodu ich oddalenia, dzięki czemu są pozbawione barier ochronnych i dość łatwo jest im przeniknąć przez zakaźne czynniki.

Każdy rodzaj choroby wymaga pilnego leczenia. Jeśli terapia jest nieobecna, choroba zaczyna się rozwijać. Doprowadzi to do owrzodzeń lub zaniku mięśni. Najbardziej niebezpiecznymi konsekwencjami polineuropatii są paraliż nóg i rąk, a następnie mięśni oddechowych.

Objawy polineuropatii

Początkowo włókna nerwowe są podrażnione przez czynniki patologiczne, a następnie ich funkcjonalność jest zaburzona. Dlatego objawy są podzielone na dwa etapy choroby:

  1. Okres podrażnienia charakteryzuje się takimi objawami:
  • Drżące kończyny.
  • Kołatanie serca.
  • Skurcze w mięśniach o bolesnej naturze.
  • Czułe uczucie na skórze.
  • Mimowolny skurcz poszczególnych mięśni, widoczny gołym okiem.
  • Zwiększone ciśnienie krwi.
  • Ból skóry i mięśni.
  1. Okres utraty charakteryzuje się takimi objawami:
  • Osłabienie mięśni, które zaczyna się w odległych nerwach od głowy. Tak więc osoba może być najpierw bolesna chodzić na piętach, a potem na palce. W zatruciu toksycznym wpływają na mięśnie prostowników palców.
  • Zanik mięśni.
  • Oszałamiający chód z zamkniętymi oczami, gdy przepływ informacji do mózgu o przestrzennej pozycji kończyn jest zakłócony.
  • Utrata napięcia mięśniowego
  • Nudności, zawroty głowy i pojawienie się much przed oczami po zmianie pozycji z poziomej na pionową.
  • Zmniejszona wrażliwość skóry, najczęściej zlokalizowana w stopach i rękach.
  • Stały rytm pulsu spowodowany utratą regulacji funkcji serca.
  • Sucha skóra z powodu utraty funkcji pocenia się skóry.
  • Zaparcia spowodowane utratą funkcjonalności nerwów przewodu pokarmowego.
idź w górę

Polineuropatia kończyn górnych

Kończyny górne mogą również stać się zmianą. Objawy polineuropatii objawiające się naruszeniem wrażliwości na ból, nadmierną potliwością, odżywianiem skóry, termoregulacją, zmianami wrażliwości dotykowej, parestezjami w postaci „gęsiej skórki”.

Osoba czuje słabe ręce. Są płonące algi, wygięte w łuk, obrzękłe. Jest mrowienie rąk. Ponadto osoba traci zdolność do wykonywania podstawowych manipulacji.

U każdego pacjenta objawy postępują zgodnie z własnym scenariuszem. Trudno jest odróżnić wyraźne formy choroby, ponieważ często są mieszane.

Polineuropatia kończyny dolnej

Dolne kończyny są najczęściej dotknięte oddaleniem od mózgu. Polineuropatia objawia się bólem mięśni, osłabieniem i utratą funkcji ruchowych, a także wrażliwością nerwów. Wpływa głównie na nerwy, które odżywiają stopy. Prowadzi to do tego, że osoba z czasem nie tylko traci wrażliwość, ale także traci zdolność do samodzielnego poruszania się.

Leczenie kończyn dolnych z polineuropatią staje się długie i prawie nigdy nie daje pełnego powrotu do zdrowia. Choroba postępuje, dlatego zawsze ma postać przewlekłą.

Samoleczenie w tym przypadku będzie nieskuteczne. Gdy pojawią się pierwsze objawy choroby, należy skonsultować się z lekarzem, aby zidentyfikować przyczyny jego rozwoju i jak go wyeliminować.

Jak leczyć polineuropatię?

Leczenie polineuropatii powinno być lekarzem. Najpierw zdiagnozuje chorobę, aby ustalić możliwe przyczyny jej wystąpienia, a także określić formę jej wystąpienia. Diagnoza obejmuje:

  1. Zbieranie skarg i wywiad: jak długo pojawiły się objawy, czy osoba spożywa alkohol, była polineuropatia wśród krewnych, czy pacjent ma cukrzycę, związek zawodu z toksynami.
  2. Zewnętrzne badanie funkcjonalności dotkniętych kończyn. Wykryta czułość, aktywność motoryczna.
  3. Badanie krwi pod kątem toksyn, glukozy, przeciwciał itp.
  4. Electroneuromyography.
  5. Biopsja nerwów.

Leczenie ma na celu przede wszystkim wyeliminowanie przyczyn polineuropatii:

  • Terapia zastępcza w przypadku problemów z nerkami.
  • Zmniejszenie stężenia glukozy w cukrzycy.
  • Zwolnienie alkoholu.
  • Ograniczenie kontaktu z toksynami.
  • Eliminacja chorób zakaźnych.
  • Operacja w celu wyeliminowania guzów.

Dodatkowe metody leczenia to:

  1. Poprawa odżywiania włókien nerwowych poprzez przyjmowanie witamin B i metabolitów.
  2. Stosowanie leków w celu obniżenia ciśnienia krwi, leków przeciwbólowych w celu łagodzenia bólu, noszenia specjalnych ortez ze słabością mięśni.

Leczenie lekami można uzupełnić instrumentalnym:

  1. Ćwiczenia terapeutyczne.
  2. Refleksologia.
  3. Magnetoterapia.
  4. Zabieg masażu
  5. Stymulacja włókien nerwowych.

Znając przyczyny polineuropatii, można zapobiec jej rozwojowi poprzez środki zapobiegawcze, które obejmują:

  • Zwolnienie alkoholu.
  • Kontroluj poziom glukozy we krwi.
  • Przyjmowanie leków w celu wyeliminowania toksyn.
  • Przyjmowanie leków tylko zgodnie z ich przeznaczeniem.

Jednak zapobieganie nie zawsze jest pomocne w zapobieganiu rozwojowi polineuropatii, na przykład, jeśli osoba ma predyspozycje genetyczne.

Prognoza

Polineuropatia jest chorobą postępującą. Nieleczona osoba ostatecznie straci zdolność poruszania dotkniętymi kończynami. Prognozy pogarszają się w przypadku braku leczenia i poważnych rodzajów jego rozwoju.

  1. Śmierć sercowa z powodu zatrzymania głównego narządu, jeśli dotknęły go nerwy regulujące jego pracę.
  2. Utrata aktywności ruchowej.
  3. Zaburzenia układu oddechowego, jeśli dotyczyły nerwów regulujących proces oddechowy.

Najbardziej skuteczne w leczeniu polineuropatii są fizjoterapia, które oferowane są w różnych odmianach przez różne kliniki.

Polineuropatia kończyn dolnych: leczenie, leki

Polineuropatia kończyn dolnych jest powszechnym problemem u ludzi. Wiele osób zna uczucie zimna, zimne stopy, drętwienie i pełzanie na nogach, skurcze mięśni łydek. A wszystko to jest tylko manifestacją polineuropatii kończyn dolnych. I niestety, nie zawsze, z tymi objawami, osoba szuka pomocy medycznej. Tymczasem polineuropatia nie śpi i postępuje powoli. Mięśnie stopniowo słabną, chód jest zaburzony, zachodzą zmiany troficzne skóry. Na tym etapie choroba staje się trudniejsza do pokonania, ale nadal możliwa. Głównym celem leczenia tego stanu jest to, że współczesna medycyna koncentruje się na terapii lekowej w połączeniu z technikami fizjoterapii. W tym artykule omówimy leki, które mogą wyeliminować lub zminimalizować objawy polineuropatii kończyn dolnych.

Pod wieloma względami leczenie polineuropatii zależy od bezpośredniej przyczyny choroby. Na przykład, jeśli przyczyną jest nadużywanie alkoholu, musisz najpierw całkowicie zrezygnować z używania napojów alkoholowych. Jeśli podstawą choroby jest cukrzyca, musisz osiągnąć obniżenie poziomu cukru we krwi do normy. Jeśli polineuropatia jest ołowiem, należy przerwać kontakt z ołowiem i tak dalej. Ale z uwagi na fakt, że przy różnych rodzajach polineuropatii występują podobne procesy patologiczne we włóknach nerwowych, istnieje również ogólne podejście do leczenia tego stanu. Podejście to opiera się na fakcie, że w przypadku polineuropatii kończyn dolnych najdłuższe nerwy ciała cierpią z powodu szkodliwych czynników, a zewnętrzna powłoka włókna nerwowego lub jego wewnętrzny rdzeń, akson, ulega zniszczeniu. Aby wyeliminować objawy polineuropatii, konieczne jest przywrócenie struktury włókna nerwowego, poprawa jego ukrwienia. Aby to zrobić, użyj różnych leków. W zależności od przynależności do grupy chemicznej lub kierunku ich działania powszechne jest dzielenie narkotyków na kilka grup:

  • leki metaboliczne;
  • środki wpływające na krwiobieg;
  • witaminy;
  • środki przeciwbólowe;
  • środki poprawiające prowadzenie nerwowego impulsu.

Zapoznajmy się szczegółowo z każdą grupą leków.

Środki metaboliczne i przepływ krwi

Te grupy leków należą do najważniejszych w leczeniu polineuropatii. W większości przypadków mechanizm działania pojedynczego leku nie ogranicza się tylko na przykład do efektu metabolicznego. Prawie zawsze lek działa w kilku kierunkach jednocześnie: „walczy” z wolnymi rodnikami i poprawia odżywianie włókna nerwowego oraz wspomaga przepływ krwi w obszarze uszkodzonego nerwu i wspomaga gojenie. Z powodu tak wielowymiarowego efektu, jak mówią, nawet dwóch, ale kilka ptaków z jednym kamieniem jest zabijanych jednym strzałem! Ale są pułapki. Nie wszystkie leki metaboliczne są skuteczne w leczeniu polineuropatii kończyn dolnych. Do środków, których działanie redukujące jest najbardziej badane, należą preparaty kwasu tioktowego, Actovegin, Instenon. Ostatnio Cerebrolysin, Cytochrom C, Mexidol i Cytoflavin, Pantothenate wapnia są coraz częściej stosowane w tym samym celu. Zazwyczaj preferuje się pojedynczy lek (wybór opiera się na prawdziwej przyczynie polineuropatii kończyn dolnych). Na przykład, w polineuropatii cukrzycowej, głównym zapaśnikiem jest kwas tioktowy; Actovegin jest preferowany w przypadku miażdżycy tętnic kończyn dolnych. Powołując się na dowolny lek metaboliczny, musisz przestrzegać warunków użytkowania, ponieważ odzyskiwanie włókien nerwowych jest długim procesem. Dlatego w większości przypadków lek należy przyjmować przez długi czas, co najmniej 1 miesiąc, a częściej i dłużej. Porozmawiajmy teraz bardziej szczegółowo o każdym z leków.

Kwas tioktowy jest silnym przeciwutleniaczem, jego działanie w leczeniu polineuropatii jest rozpoznawane na całym świecie. Konieczne jest stosowanie leku od jednego miesiąca do sześciu. Najpierw, 14-20 dni, potrzebujesz dożylnego wlewu leku (w dawce 600 mg na dobę), a następnie możesz przełączyć się na postać tabletki. Te same 600 mg, ale w postaci tabletek, są przyjmowane pół godziny przed posiłkiem rano. Podczas leczenia ważne jest zrozumienie, że działanie leku nie będzie zauważalne w pierwszych dniach podawania. Nie oznacza to braku rezultatu. Lek potrzebuje tylko czasu, aby wyeliminować wszystkie problemy metaboliczne na poziomie włókien nerwowych. Kwas tioktowy jest szeroko reprezentowany na rynku farmaceutycznym: Octolipen, kwas alfa-liponowy, Berlithion, Espa-lipon, Thioctacid, Neurolipon, Thiogamma.

Actovegin jest produktem pochodzącym z krwi cieląt. Nie obawiaj się w tym przypadku słowa „krew”. Z niego w Aktovegin pozostają tylko najbardziej niezbędne składniki masy komórkowej i surowicy. W takim przypadku w przypadku leczenia preparatem Actovegin konieczne jest po raz pierwszy podanie dożylnej kropli 10-50 ml (dawka zależy od nasilenia objawów polineuropatii). Zazwyczaj wlewy dożylne trwają 10-15 dni, a następnie pacjent kontynuuje terapię w postaci tabletek (2-3 tabletki 3 razy dziennie) przez kolejne 2-3-4 miesiące. Złożone działanie leku pozwala jednocześnie leczyć nie tylko nerwy obwodowe, ale także „problemy” mózgu, naczynia kończyn. Za granicą Actovegin nie jest tak aktywnie wykorzystywany jak w krajach WNP i Rosji, a nawet zakazany w USA i Kanadzie. Wynika to przede wszystkim z faktu, że nie przeprowadzono licznych badań nad jego skutecznością.

Instenon to kompleksowy preparat zawierający 3 składniki aktywne. Rozszerza naczynia krwionośne, działa aktywująco na neurony, pomaga poprawić transmisję impulsów między nimi. Zapewnia zwiększony przepływ krwi w tkankach cierpiących na brak tlenu. Dzięki temu odżywianie włókien nerwowych ulega poprawie i „szybciej się regenerują”. Efekt daje zastosowanie: zawartość pierwszej ampułki (2 ml) wstrzykuje się domięśniowo codziennie przez 14 dni. W przyszłości Instenon przyjmuje się doustnie na 1 tabletkę 3 razy dziennie przez kolejne 1 miesiąc.

Cerebrolysin jest preparatem białkowym pochodzącym z mózgu świni. Jest uważany za silny lek neurometaboliczny. Zawiesza proces niszczenia komórek nerwowych, zwiększa syntezę białek w nich, jest w stanie chronić je przed szkodliwym działaniem różnych substancji. Cerebrolysin ma wyraźne działanie neurotroficzne, co korzystnie wpływa na funkcjonowanie całego układu nerwowego. Cerebrolysin zwiększa szanse na przetrwanie komórek nerwowych w niedoborach składników odżywczych. Zarówno domięśniowe, jak i dożylne podawanie leku (odpowiednio 5 ml i 10-20 ml) jest dozwolone przez 10-20 dni. Następnie zrób przerwę na 14-30 dni i, jeśli to konieczne, powtórz kurs.

Pantotenian wapnia jest lekiem, który stymuluje procesy regeneracji, czyli przywracanie (gojenie) nerwów obwodowych, a nie tylko ich. Stosuj 1-2 tabletki 3 razy dziennie na kursy przez 1 miesiąc. Powoli, ale pewnie, lek „załatwi” defekty w błonach nerwowych, przyczyniając się do przywrócenia ich funkcji.

Mexidol (Mexicor, Meciprim, Neurox) jest silnym przeciwutleniaczem. Jest to lek, który działa na poziomie błony. Przyczynia się do przywrócenia normalnej struktury błon komórek nerwowych, zapewniając w ten sposób ich normalne działanie, ponieważ wszystkie impulsy nerwowe są prowadzone przez błonę. Mexidol zwiększa odporność komórek nerwowych na negatywne stresujące działanie środowiska. Dawka leku, droga podawania i czas stosowania są bardzo zmienne, w zależności od początkowego poziomu zaburzeń neurologicznych. Jeśli to konieczne, rozpocznij od dożylnego lub domięśniowego wstrzyknięcia 5 ml, a następnie przejdź na tabletki (125-250 mg 3 razy dziennie). Całkowity czas trwania leczenia wynosi 1,5-2 miesiące. Lek jest dobrze tolerowany. Podawany dożylnie może powodować ból gardła, chęć kaszlu. Uczucia te mijają szybko i rzadko występują, jeśli lek podaje się w kroplówce (w 0,9% roztworze chlorku sodu), a nie w strumieniach.

Cytoflawina jest innym złożonym lekiem przeciwutleniającym. Uzupełniając się wzajemnie, składniki leku poprawiają metabolizm energii w neuronach, są odporne na działanie wolnych rodników, pomagają komórkom „przetrwać” w warunkach niedoboru składników odżywczych. W celu leczenia, stosuj 2 tabletki 2 razy dziennie pół godziny przed posiłkiem przez 25 dni.

Wiele z powyższych leków przeciwutleniających nie jest tak popularnych w leczeniu polineuropatii kończyn dolnych. Często stosowany kwas tioktowy, Actovegin. Pozostałe leki neurometaboliczne są częściej wykorzystywane do „problemów” z ośrodkowym układem nerwowym, ale nie należy zapominać, że mają one pozytywny wpływ na peryferie. Niektóre leki mają niewielkie „doświadczenie” użycia (na przykład Mexidol), a wszystkie ich obszary wpływów nie są dobrze poznane.

Pentoksyfilina (Vazonit, Trental) jest najczęstszym lekiem poprawiającym przepływ krwi w uszkodzeniach nerwów kończyn dolnych. Lek poprawia krążenie krwi w najmniejszych naczyniach całego organizmu jako całości dzięki ich ekspansji. Wraz ze zwiększonym przepływem krwi do neuronów, spożywanych jest więcej składników odżywczych, co oznacza wzrost szans na wyzdrowienie. Standardowy schemat pentoksyfiliny jest następujący: dożylnie 5 ml leku, rozpuszczonego wcześniej w 200 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, w ciągu 10 dni. Następnie 400 mg tabletki 2-3 razy dziennie przez okres do 1 miesiąca. W przypadku większości leków stosowanych w leczeniu polineuropatii obowiązuje następująca zasada: niskie nasilenie objawów - tabletki w postaci leków. Dlatego, jeśli objawy choroby są nieostre, całkiem możliwe jest połączenie się z miesięcznym kursem pentoksyfiliny, pomijając zastrzyki.

Witaminy

Leczenie polineuropatii kończyn dolnych nigdy nie kończy się bez użycia witamin. Najbardziej skuteczne są witaminy z grupy B (B1, B6 i B12). Ich brak pokarmu sam w sobie może powodować objawy uszkodzenia nerwów obwodowych. Wzmacnianie siebie nawzajem, podczas gdy stosowanie tych leków przyczynia się do przywrócenia błon nerwów obwodowych, ma działanie znieczulające, w pewnym stopniu są antyoksydantami. Formy łączone (gdy wszystkie trzy witaminy są zawarte w jednym preparacie na raz) są preferowane w stosunku do form jednoskładnikowych. Istnieją formy i tabletki do wstrzykiwania. Niektóre formy do wstrzykiwania (Milgamma, Kombilipen, KompligamV, Vitakson, Vitagamma) zawierają lidokainę, która wzmacnia efekt łagodzenia bólu. Takie leki jak Neuromultivitis i Neyrobion zawierają „czysty” kompleks witamin z grupy B bez lidokainy. W leczeniu częściej uciekają się do połączenia witamin w postaci wstrzyknięć na początku leczenia i tabletkowania - w przyszłości. Średnio witaminy z grupy B są używane przez co najmniej 1 miesiąc.

Stosunkowo niedawno złożony lek Keltikan był stosowany w leczeniu chorób nerwów obwodowych. To suplement diety. Zawiera monofosforan urydyny, witaminę B12, kwas foliowy. Lek dostarcza składników budulcowych do przywracania błon nerwów obwodowych. Stosuj 1 kapsułkę Keltikan 1 raz dziennie przez 20 dni.

Środki przeciwbólowe

Problem bólu z uszkodzeniem nerwów kończyn dolnych nie został jeszcze rozwiązany, ponieważ nie ma 100% działającego leku na ten objaw. Wiele zależy od prawdziwej przyczyny polineuropatii. W związku z tym określa się potrzebę stosowania środków przeciwbólowych. Dla niektórych będą one niezbędne, ponieważ polineuropatia nie pozwala niektórym pacjentom na pełny sen. A komuś w ogóle nie są pokazywane, ponieważ polineuropatia sama w sobie nie powoduje żadnych bolesnych zjawisk.

Spośród leków przeciwbólowych, przeciwdrgawkowych i przeciwdepresyjnych można stosować miejscowe środki znieczulające, opioidy i miejscowe substancje drażniące. Nic dziwnego, że na tej liście nie ma banalnych środków przeciwbólowych typu Analgin, Pentalgin i tym podobnych. Od dawna udowodniono, że w przypadku polineuropatii kończyn dolnych leki te nie działają. Dlatego ich użycie w tej chorobie jest absolutnie bezużyteczne.

Nowoczesne leki przeciwdrgawkowe stosowane w leczeniu bólu to gabapentyna (Tebantin, Neurontin, Gabagamma, Catena) i Pregabalina (Lyrica). Potrzeba czasu, aby miały działanie przeciwbólowe. Jakakolwiek skuteczność może być oceniona nie wcześniej niż po 7-14 dniach stosowania, pod warunkiem osiągnięcia maksymalnej tolerowanej dawki. Jak to wygląda w praktyce? Gabapentynę zaczyna się przyjmować z dawką 300 mg wieczorem. Następnego dnia, 2 razy dziennie, 300 mg, trzeciego dnia, 300 mg 3 razy dziennie, czwartego, 300 mg rano i po południu oraz 600 mg wieczorem. Tak stopniowo zwiększając dawkę, aż do uzyskania efektu przeciwbólowego. W tej dawce należy przerwać i przyjąć 10-14 dni. Następnie oceniana jest dotkliwość efektu. Jeśli jest niewystarczający, możesz kontynuować zwiększanie dawki (maksymalna dopuszczalna dawka wynosi 3600 mg na dobę). Pregabalina nie wymaga tak długiego doboru dawki. Skuteczna dawka pregabaliny wynosi od 150 do 600 mg na dobę.

Wśród najczęściej stosowanych leków przeciwdepresyjnych jest amitryptylina. Jego optymalny stosunek efektywności kosztowej sprawił, że jest to najpopularniejszy lek do leczenia polineuropatii. Rozpocznij od minimalnej dawki 10-12.5 mg w nocy i stopniowo zwiększaj dawkę, aby uzyskać efekt przeciwbólowy. Wymagana dawka jest bardzo indywidualna: 12,5 mg wystarczy dla kogoś, a niektóre wymagają 150 mg. Jeśli amitryptylina jest słabo tolerowana, powoduje działania niepożądane, możesz spróbować zastąpić ją Ludomyilem lub Simbaltu, Venlaksor.

Z miejscowych środków znieczulających stosuje się lidokainę. Wcześniej istniała tylko możliwość podawania dożylnego. Jednak w tej postaci lidokaina często powodowała zaburzenia rytmu serca i wahania ciśnienia krwi. Do tej pory znalazłem wyjście. Opracowano system lokalnego stosowania lidokainy w strefie największego bólu w postaci plastra (Versatis). Tynk niezawodnie mocuje się do skóry, nie powoduje podrażnień, dzięki miejscowym efektom ubocznym zmniejsza się do zera. Ponadto Versatis zamyka części ciała, zapobiegając ich dodatkowemu podrażnieniu z zewnątrz, a tym samym zmniejszając prowokację bólu.

W ciężkich przypadkach silnego bólu, który nie podlega terapii opisanymi powyżej metodami, stosuje się leki opioidowe (tramadol). Lek próbuje przypisać krótki okres, aby nie powodować uzależnienia. Zacznij od ½ tabletki 2 razy dziennie (lub 1 tabletkę w nocy). Tydzień później, jeśli jest to konieczne, dawkę zwiększa się do 2 tabletek dziennie. Jeśli nie uda się osiągnąć ulgi w bólu, dawkę zwiększa się do 2 tabletek 2-4 razy dziennie. Aby zmniejszyć dawkę tramadolu, bez utraty działania przeciwbólowego, stworzono połączenie Tramadolu z Paracetamolem (Zaldiar). Działanie 1 tabletki leku Zaldiar jest równe 1 tabletce tramadolu, a 1 tabletka leku Zaldiar zawiera znacznie mniej tramadolu (odpowiednio 37,5 mg i 50 mg). W ten sposób osiąga się zmniejszenie dawki leku opioidowego bez utraty skuteczności.

Gdy ból z polineuropatią jest mniej lub bardziej zlokalizowany, możliwe jest miejscowe nałożenie kremu zawierającego kapsaicynę (ekstrakt z papryki chili). Kapsaicyna powoduje zubożenie impulsów bólowych, to znaczy, na początku ból może się zwiększyć, a następnie wygasa. Oto czas, w którym ból wzrasta, nie każdy pacjent jest w stanie przenieść, dlatego istnieje podwójna postawa wobec tej metody leczenia bólu w polineuropatii.

Często leki zmniejszające zespół bólowy muszą być łączone, aby osiągnąć wynik. Ale należy to zrobić tylko wtedy, gdy każdy pojedynczy lek (pod warunkiem osiągnięcia odpowiedniej dawki i zgodności z czasem stosowania) nie wywołuje efektu.

Środki, które poprawiają przewodzenie impulsów nerwowych

Jeśli podczas choroby utrzymują się zaburzenia czucia (jej utrata), występuje osłabienie mięśni, wówczas objawy te są wskazaniami do przepisywania środków antycholinesterazowych (środków poprawiających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe). Nawet jeśli w błonach nerwów występują defekty, leki te przyczyniają się do przechodzenia impulsów przez pozostałe nienaruszone obszary nerwów. Z tego powodu siła mięśni zostaje przywrócona, a wrażliwość powraca. A inne leki w tym czasie przyczyniają się do regeneracji nerwów, dzięki czemu siła i wrażliwość mięśni pozostają nienaruszone i bez użycia leków antycholinesterazowych.

Szeroko stosowane leki w tej grupie to Neyromidin, Amiridin, Axamon, Hyprigrix. Wszystkie leki są identyczne w głównym składniku aktywnym. Istnieją zarówno formy iniekcji w zaawansowanych przypadkach polineuropatii, jak i tabletki. Do ośrodka pigułki częściej. Zwykle przepisywany 10-20 mg 2-3 razy dziennie przez 30-60 dni.

Jak widać, współczesna medycyna ma bardzo szeroką gamę leków, które mogą wpływać na objawy polineuropatii kończyn dolnych. Żaden z nich nie jest sam w sobie „nie wojownikiem”, ale w kompleksie, dzięki zaangażowaniu wytrwałości i cierpliwości pacjenta, leki pomagają przezwyciężyć chorobę.

Wszystkie metody leczenia polineuropatii

Leczenie polineuropatii jest długim procesem, który obejmuje wiele metod przywracania tkanki nerwowej. Należą do nich leczenie farmakologiczne, fizjoterapia, aw ciężkich przypadkach operacja.

Kompetentny dobór zabiegów i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza gwarantuje pacjentowi całkowite wyleczenie i prawie zerową szansę nawrotu.

Zasady i taktyka terapii

Polineuropatia nie jest chorobą niezależną. Jest klasyfikowany jako objaw neurologiczny, będący konsekwencją choroby podstawowej. W procesie rozwoju choroby atakowana jest tkanka nerwowa, a przewodzenie impulsu nerwowego z mózgu do nerwów obwodowych jest zaburzone.

Cierpi na tym również układ krążenia, co powoduje utratę czucia i powolny zanik kończyn (w przypadku polineuropatii nóg i ramion).

Irina Martynova. Ukończył Państwowy Uniwersytet Medyczny w Woroneżu. N.N. Burdenko. Stażysta kliniczny i neurolog Szpitala Poliklinicznego w Moskwie Zadaj pytanie >>

Wymieniamy niektóre możliwe przyczyny polineuropatii:

  • Zaburzenia ogólne w układzie nerwowym spowodowane:
  1. Urazy mózgu lub rdzenia kręgowego;
  2. Choroby współistniejące;
  • Infekcje;
  • Intoksykacja:
  1. Zatrucie solami metali ciężkich: rtęcią, złotem, miedzią itp.;
  2. Długotrwałe gromadzenie toksyn z żywności niskiej jakości i podczas pracy w niebezpiecznej produkcji;
  • Awitaminoza (zwłaszcza niedobór witamin B1 i B2);
  • Zapalne i ostre choroby narządów wewnętrznych;
  • Czynniki dziedziczne;
  • Procesy autoimmunologiczne (kiedy własna odporność organizmu zaczyna postrzegać komórki jego ciała jako obce i atakować je);
  • Awarie metabolizmu:
  1. Zaburzenia hormonalne (tarczyca itp.);
  2. Wysoka otyłość;
  3. Cukrzyca typu 2;
  • Inne patologie systemowe;
  • Obfite spożycie alkoholu (szczególnie nieodpowiednia jakość).

Ogólna terapia tej choroby obejmuje kilka kierunków, z których każdy ma swoje własne zadania.

Obejmują one:

  1. Leczenie choroby podstawowej, która jest przyczyną polineuropatii;
  2. Przywrócenie uszkodzonych włókien nerwowych (błona i akson);
  3. Odzyskiwanie impulsu nerwowego;
  4. Korekcja czułości;
  5. Zwiększone krążenie krwi w miejscu urazu;
  6. Terapia bólu.

Z wyjątkiem terapii bólu, która w niektórych przypadkach może nie być konieczna, wszystkie inne punkty są ścisłymi zaleceniami i są włączone do każdego standardowego leczenia polineuropatii. Lekarz wybiera leki i inne metody leczenia w oparciu o cechy pacjenta, a ponadto bierze pod uwagę ich prawdopodobne wzajemne oddziaływanie.

Aby zwiększyć skuteczność terapii lekowej, stosuje się fizjoterapeutyczne metody leczenia:

  1. Fizjoterapia;
  2. Terapia magnetyczna;
  3. Terapia wysiłkowa (fizjoterapia);
  4. Masaż mięśni.

Złożony wpływ na chorobę w ciągu 1-2 miesięcy zwykle prowadzi do pełnego wyzdrowienia. Jeśli stan pacjenta jest bardzo poważny i leki nie pomagają, lekarz ucieka się do interwencji chirurgicznej.

Jest to konieczne do zapobiegania poważniejszym powikłaniom niż sama choroba.

Co lekarze zajmują się leczeniem?

Ogólne leczenie polineuropatii wykonuje neurolog, ale równolegle obserwuje się u innych lekarzy - wąskich specjalistów. Są one wybierane zgodnie z główną przyczyną, która spowodowała polineuropatię.

Na przykład, jeśli choroba rozwinęła się w wyniku wzrostu poziomu cukru we krwi (cukrzyca), pacjent będzie widziany przez endokrynologa. Zostanie zarejestrowany u tego samego lekarza w przypadku zaburzeń metabolicznych lub chorób tarczycy.

Choroby narządów wewnętrznych doprowadzą pacjenta do bardziej wąskich specjalistów, zgodnie ze zmianą. A jeśli choroba powstała w wyniku aktywnego spożywania napojów alkoholowych, pacjent zostanie zarejestrowany w przychodni narcologicznej, gdzie będzie monitorowany przez narkologa i leczony z powodu alkoholizmu.

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano poliradikuloneuropatię, będzie on również musiał udać się na spotkanie z chirurgiem w celu przeprowadzenia badań okresowych.

Polineuropatia jest chorobą złożoną i można ją leczyć tylko w zespole z lekarzami różnych specjalizacji.

Bądź przygotowany na częste odwiedziny.

Terapia lekami

Do tej pory leczenie farmakologiczne jest jedną z najbardziej skutecznych i popularnych metod korekcji neuropatii dowolnego pochodzenia i dowolnej lokalizacji.

Istnieje wiele grup leków, z których każdy ma na celu realizację jednego z określonych celów terapii tej dolegliwości. Rozważ każdą grupę bardziej szczegółowo.

Terapia witaminami

U ludzi witaminy z grupy B są odpowiedzialne za przewodzenie impulsów nerwowych wzdłuż włókien nerwowych - w szczególności witamin B12, B6, B1. Ich niedobór może powodować polineuropatię na tle beri-beri.

Leczenie w tym przypadku zawsze będzie takie samo: domięśniowe powołanie złożonych preparatów multiwitaminowych (witaminy z grupy B + witamina C) (minimalny kurs 10 dni).

Oto niektóre z najczęściej przepisywanych leków:

Preparaty poprawiające mikrokrążenie

W przypadku polineuropatii wpływają również na naczynia krwionośne, a podawanie leków poprawiających ukrwienie będzie integralną częścią leczenia tej choroby.

Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku pacjentów, którzy całkowicie lub częściowo utracili wrażliwość skóry na dotkniętym obszarze.

Stosowane są następujące leki:

Terapia hormonalna

Choroby autoimmunologiczne są również częstą przyczyną polineuropatii. W tym przypadku stosuje się hormony steroidowe, które naturalnie tłumią układ odpornościowy.

Ponadto mają one silne działanie przeciwzapalne, które jest konieczne w leczeniu zapalenia tkanki nerwowej lub zapalenia narządów (kolejny powód rozwoju choroby).

Najczęściej przepisywano takie leki:

Środki przeciwbólowe

Polineuropatia jest chorobą układu nerwowego, a ból z niej wynikający znacznie różni się od bólu stawów i mięśni.

Zwykłe leki przeciwbólowe nie pomagają w tym przypadku, dlatego stosuje się leki z grupy leków przeciwdepresyjnych i przeciwdrgawkowych, które mają centralny efekt znieczulający.

Narkotyczne leki przeciwbólowe

Częściej mianowany Tramadol (Tramal). Ma silne działanie przeciwbólowe, jest stosowany w ciężkich postaciach polineuropatii, które charakteryzują się silnym bólem. Przeciwwskazania: wspólny odbiór z alkoholem, wiek do 1 roku, indywidualna nietolerancja. Cena od 150 rubli.

Leki przeciwdepresyjne

Środek przeciwdrgawkowy

Lokalne fundusze

W przypadku polineuropatii maści o działaniu rozgrzewającym są podawane zewnętrznie. Pomagają poprawić krążenie krwi i w pewnym stopniu eliminują ból, przywracając wrażliwość skóry.

Maść oparta jest na składniku rozgrzewającym kapsaicyna, która jest ekstraktem z czerwonej papryki.

Na tej podstawie przygotowuje się maści i żele:

Niektóre z nich są zarejestrowane jako leki, a niektóre jako suplementy diety.

W lekach stężenie substancji czynnej jest większe.

Antybiotyki

Antybiotyki stosuje się głównie w leczeniu polineuropatii cukrzycowej, gdy istnieje ryzyko rozwoju gangreny. Stosuje się je przy pierwszych wrzodach i nie gojących się ranach, które mogą powstać w wyniku gromadzenia się w nich bakterii. Dopływ krwi staje się niewystarczający do przezwyciężenia patogenu, a pacjent jest narażony na ryzyko rozwoju nie tylko gangreny, ale także posocznicy.

Używane leki o szerokim spektrum działania:

Przeciwutleniacze

Przeciwutleniacze działają na tkankę nerwową na poziomie błony. Poprzez wiązanie wolnych rodników powstrzymują niszczenie błony i dają jej możliwość samouzdrowienia. Jest to integralna część terapii - przywrócenie struktur błonowych, ponieważ to przez ściany komórkowe impuls nerwowy trafia do komórek.

Przebieg przeciwutleniaczy jest dość długi - około 1,5-2 miesięcy - i powinien być przeprowadzany bez przerw i przerw.

To najlepsze zapobieganie nawrotom.

Leki przeciwutleniające obejmują:

Środki metaboliczne

Leki metaboliczne są najczęściej stosowane w leczeniu polineuropatii.

Mają szerokie spektrum działania, ponieważ nie tylko poprawiają odżywianie zaatakowanych tkanek i intensywność procesów metabolicznych, ale także przywracają włókna nerwowe.

Podczas przepisywania wybiera się tylko jeden lek i najczęściej wybiera się go na podstawie choroby podstawowej.

Przygotowania do poprawy zachowania impulsów nerwowych

Wraz z pogorszeniem impulsów nerwowych pojawiają się następujące objawy:

  1. Całkowita lub częściowa utrata wrażliwości skóry na chorych obszarach;
  2. Zanik mięśni.

W takich warunkach zaleca się stosowanie środków przeciwcholinesterazowych.

Wzmacniają przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Wkrótce po rozpoczęciu odbioru czułość wraca i znika objaw „zwiniętej stopy”. Stosowane są następujące leki:

Aksamon, Amiridin, Ipigriks - wszystkie są krajowymi analogami Neuromidyny.

Fizjoterapia

Fizjoterapia to sposób na skorygowanie objawów płucnych w początkowych stadiach polineuropatii. Takie sposoby można stosować niezależnie w przypadku choroby wynikającej z braku witamin lub zaburzeń naczyniowych.

W innych przypadkach fizjoterapia jest stosowana jako pomocnicza metoda leczenia, a jej wiodącą funkcją jest wzmocnienie efektu terapii głównej.

Rozważ wszystkie rodzaje leczenia fizjoterapeutycznego, a także ich wpływ na komórki nerwowe.

Elektroforeza

Słaby impuls energii elektrycznej jest skutecznym sposobem stymulowania aktywności impulsów nerwowych i wzmacniania procesów metabolicznych w komórkach.

Mały stres powoduje, że komórki zaczynają działać w trybie rozszerzonym i wykorzystują wszystkie rezerwy wewnętrzne. Rozpoczęto natychmiast aktywne aktywne procesy samoleczenia, co jest bardzo ważne w leczeniu polineuropatii.

Prąd elektryczny wpływa na krążenie krwi w naczyniach obwodowych. Pobudzając je, sprzyja aktywnemu przepływowi krwi i składników odżywczych.

Wszystkie te właściwości mają pozytywny wpływ na postęp regeneracji i przyczyniają się do aktywnego gojenia uszkodzonych błon.

Terapia magnetyczna

Ekspozycja na pola magnetyczne jest przeprowadzana w przypadku uszkodzenia obwodowych części układu nerwowego. Działa lokalnie, to znaczy wpływa tylko na tkankę nerwową, na którą fale oddziaływały z urządzenia.

Fale magnetyczne wpływają na procesy biochemiczne w błonach komórkowych, jak również na same aksony (rdzeń komórki). Poprawia się metabolizm, transmisja impulsów nerwowych przez błony i uruchamiana jest naturalna odbudowa uszkodzonych obszarów.

Wpływają również na rdzeń komórki. Rozpoczyna przyspieszone odzyskiwanie włókien samego aksonu.

Metodę stosuje się osobno lub oprócz terapii głównej, można ją łączyć z masażem lub fizykoterapią.

Masaż

Masaż jest jednym z najskuteczniejszych sposobów regeneracji w zaniku włókien mięśniowych. Dokonują tego specjaliści w dziedzinie zdrowia przeszkoleni w zakresie techniki masażu profesjonalnego. Istnieją również pewne kompleksy, które są dostępne dla pacjenta w domu. Oznacza to, że można to zrobić niezależnie.

Zabieg natychmiast poprawia dopływ krwi do tkanek, dlatego ma tak silny efekt.

Masaż jest niezbędny do całkowitej lub częściowej atrofii, gdy nie ma możliwości samodzielnego wykonywania kompleksów fizykoterapii.

Czasami jest to jedyne lekarstwo, które jest w stanie podnieść nie chodzącego pacjenta.

Fizjoterapia

Fizykoterapia jest jedną z najpopularniejszych metod leczenia polineuropatii. Terapia wysiłkowa pozwala:

  1. Poprawić krążenie krwi (wzmocnić działanie leków mających na to wpływ);
  2. Odzyskaj siłę mięśni;
  3. Odzyskaj możliwość chodzenia.

Bez dodatkowej aktywności fizycznej działanie leków nie będzie tak skuteczne, jeśli chodzi o odzyskanie zdolności do chodzenia.

Interwencje chirurgiczne

Interwencja chirurgiczna jest stosowana w polineuropatii paranowotworowej. Rozwija się z towarzyszącą onkologią, z dużym rozmiarem guza.

Guz ściska każdą część układu nerwowego (nerw), która natychmiast narusza pełny prąd impulsu nerwowego, występują opóźnienia w transmisji i ta część peryferyjna, która została zaatakowana, zaczyna cierpieć z powodu braku wrażliwości. Powstaje polineuropatia.

Jedyną możliwą metodą korygowania tego stanu byłoby usunięcie guza i zmniejszenie ciśnienia w obszarze układu nerwowego.

Interwencje chirurgiczne są również stosowane w cukrzycowej postaci choroby.

Lekarz jest neurologiem, miejską polikliniką miasta Orenburg. Edukacja: Państwowa Akademia Medyczna w Orenburgu, Orenburg.

Cechy leczenia postaci cukrzycowej

W przypadku cukrzycy własne systemy antyoksydacyjne organizmu zaczynają cierpieć z powodu wzrostu poziomu cukru we krwi. W rezultacie postęp polineuropatii przyspiesza wiele razy w porównaniu z innymi chorobami przyczyn źródłowych.

Ponadto, z powodu obrzęku tkanek wynikającego z nadmiaru cukru we krwi, zaczynają powstawać nie gojące się owrzodzenia i rany. Jest to poważne ryzyko rozwoju gangreny i posocznicy. Leczenie przede wszystkim ma na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się infekcji i prowadzi się aktywną terapię antybiotykami i środkami metabolicznymi. Lekiem z wyboru dla cukrzycy jest zawsze Actovegin.

Leki przeciwutleniające są przepisywane na dłuższy czas iw wysokich dawkach. Jednak głównym warunkiem skutecznego zapobiegania poważnym konsekwencjom jest skuteczna terapia obniżająca stężenie glukozy.

Bez tego efekt nie zostanie osiągnięty nawet przy pomocy najsilniejszych leków.

Obejrzyj film o tej formie choroby.

Leczenie alkoholowej postaci choroby

Polineuropatia alkoholowa rozwija się zawsze z dwóch powodów:

  1. Zatrucie ciała toksynami;
  2. Awitaminoza.

Oba warunki wymagają korekty, aby uniknąć poważnych konsekwencji. Zanim pacjent rozpocznie leczenie, zawsze wykonywane są procedury oczyszczania krwi: kroplomierze, adsorbenty itp.

Niedobór witamin, który zawsze występuje u osób cierpiących na alkoholizm, jest kompensowany przez przyjmowanie preparatów wielowitaminowych i złożonych preparatów z grupy B, które są wstrzykiwane.

Inną cechą leczenia tego typu chorób jest całkowite odrzucenie alkoholu i skorygowanie diety.

Ponieważ ciało alkoholika jest podatne na rozwój wszelkich uzależnień, przyjmowanie leków przeciwbólowych jest zminimalizowane.

Jest to ważny etap w zapobieganiu uzależnienia od narkotyków.

Polyradiculoneuropathy

Jeśli rozpoznana zostanie poliradikuloneuropatia, oznacza to, że nerwy są dotknięte nie tylko w tkankach obwodowych, ale także w rdzeniu kręgowym. Terapia w tym przypadku jest długotrwała, wybierane są specjalne ćwiczenia fizykoterapii, a pacjent jest pod nadzorem lekarzy w szpitalu.

Ta forma choroby jest niebezpieczną niepełnosprawnością i całkowitą utratą zdolności do chodzenia. Lecz w odpowiednim czasie lekarze gwarantują pomyślny wynik terapii.

Prognoza leczenia

Głównymi czynnikami decydującymi o wyniku choroby są:

  1. Terminowy dostęp do lekarza;
  2. Ostrożne wypełnianie instrukcji.

Lekarz jest neurologiem, miejską polikliniką miasta Orenburg. Edukacja: Państwowa Akademia Medyczna w Orenburgu, Orenburg.

Jeśli pacjent nie zwróci się do lekarza w odpowiednim czasie, terapia będzie znacznie trudniejsza ze względu na już występujący proces niszczenia nerwów. Oczekuje się jednak, że wynik będzie pozytywny. W ciężkich przypadkach powodzenie leczenia uważa się za remisję długoterminową.

Wniosek

Możliwe jest wyleczenie polineuropatii we współczesnym świecie. Obfitość leków, zorganizowana terapia ruchowa i fizjoterapia pomogą w pełni wyzdrowieć, aw przyszłości stworzą skuteczną profilaktykę nawrotów.

Czytaj Więcej O Schizofrenii