Zaburzenia zdolności intelektualnych, komunikacji i ludzkich zachowań są głównymi oznakami obecności chorób psychicznych - upośledzenia umysłowego. Badanie wszystkich form opóźnienia intelektualnego należy do kompetencji takiej sekcji psychiatrii, jak „Psychologia osób z upośledzeniem umysłowym”.

Czynniki determinujące obecność choroby

Klasyfikacja upośledzenia umysłowego jako choroby psychicznej występuje w następujących przypadkach:

  • w obecności niskiego poziomu aktywności intelektualnej, określonej przez skalę Eysencka;
  • w obecności trudności w życiu społecznym osoby, przejawiających się w więcej niż trzech obszarach życia.

Na tej podstawie można zrozumieć, że niski poziom rozwoju intelektualnego i dezorientacja społeczna są głównymi objawami opóźnienia umysłowego jednostki.

Przyczyna opóźnienia umysłowego

Charakterystyczne zaburzenia psychiczne spowodowane niedostatecznym rozwojem osobowości mogą pojawić się nawet w procesie rozwoju wewnątrzmacicznego lub w wyniku trudnego porodu. Pojawienie się opóźnienia rozwojowego jest możliwe w pierwszych latach życia dziecka. Ponadto prawdopodobieństwo choroby psychicznej w postaci upośledzenia umysłowego zależy od dziedziczności osoby.

Genetyczne przyczyny choroby

Różnorodność zmian w zestawie genetycznym osoby powoduje ponad połowę wszystkich patologii upośledzenia umysłowego. Mutacje genetyczne występują na poziomie genu i na poziomie chromosomu. Jedną z najczęstszych form mutacji chromosomów ludzkich jest choroba Downa. Daunizm odnosi się do oligofrenicznej formy upośledzenia umysłowego.

Egzogenna etiologia choroby

Jedną z egzogennych przyczyn choroby, odnotowaną przez lekarzy, jest neuroinfekcja. Bardziej rzadkie przyczyny pojawienia się choroby obejmują różne uszkodzenia mózgu i ciężkie zatrucie organizmu.

Stopnie upośledzenia umysłowego

Upośledzenie umysłowe, podobnie jak każda choroba lub patologia, ma różne kryteria, według których choroba jest podzielona na typy, stopnie i formy. Klasyfikacja upośledzenia umysłowego jest określona przez stopień przebiegu i formy manifestacji choroby.

Stopień upośledzenia umysłowego dzieli się na:

  • łatwe, z poziomem IQ w zakresie 50-69 punktów;
  • średni, z poziomem IQ w zakresie 20-49 punktów;
  • ciężki, z poziomem IQ mniejszym niż 20 punktów.

Poziom IQ określa obecność różnych stopni choroby u pacjenta. Określenie wskaźnika poziomu rozwoju pacjenta następuje poprzez przekazanie zadań w formie testu. Jest to jednak bardzo warunkowy podział ciężkości choroby. Niektóre światowe stowarzyszenia medyczne oferują bardziej rozszerzony podział stopnia upośledzenia umysłowego. Amerykańscy psychiatrzy i psychoterapeuci dzielą upośledzenie umysłowe na pięć stopni ciężkości. Amerykańska klasyfikacja choroby oprócz trzech przedstawionych stopni obejmuje dalszą granicę i głęboki stopień.

Granica formy niedorozwoju umysłowego obejmuje przede wszystkim upośledzenie umysłowe u dzieci. Na początku nie jest to bardzo poważne zaburzenie psychiczne, które jest pośrednim ogniwem między normalnym i upośledzonym stanem ludzkiej psychiki. Uważa się, że upośledzenie umysłowe na granicy jest dobrze uleczalne.

Odmiany choroby

Rodzaje upośledzenia umysłowego są klasyfikowane zgodnie z poziomem ciężkości choroby i dzielą się na:

Stopień, rodzaj i forma upośledzenia umysłowego mają bezpośredni związek. Na przykład łagodne upośledzenie umysłowe jest charakterystyczne dla idiotyzmu. Objawy idiotyzmu obejmują: lekki niedorozwój psychiki, niezdolność do szerokiego myślenia, prymitywne myślenie itp. Łagodne upośledzenie umysłowe może być zarówno wrodzone, jak i nabyte w pierwszych latach życia człowieka.

Idiotyzm i głupota

Średnie i głębokie stopnie choroby są najczęściej wyrażane w imbecylności lub idiotyzmie. Niedorozwój umysłowy typu imbecyl charakteryzuje się średnim poziomem upośledzenia umysłowego. Ta patologia pozbawia osobę zdolności myślenia w sposób abstrakcyjny i ogólny. Pacjenci z umiarkowanym stopniem upośledzenia umysłowego wyrażonego w postaci idiotyzmu nie mogą samodzielnie służyć sobie, prawie niemożliwe jest nauczenie ich pracy.

Takie zaburzenie psychiczne jak oligofrenia przejawia się we wszystkich stopniach upośledzenia umysłowego. Zaburzenia psychiczne w postaci oligofrenii są proste i złożone, co komplikują różne zaburzenia psychiczne.

Główne formy kliniczne upośledzenia umysłowego obejmują:

  • Zespół Downa;
  • Choroba Alzheimera;
  • Porażenie mózgowe;
  • wodogłowie;
  • kretynizm;
  • Tay - choroba Sachsa i tak dalej.

Nie jest to pełna lista wszystkich klinicznych objawów upośledzenia umysłowego, ale najpowszechniejsze należy rozważyć bardziej szczegółowo.

Daunizm

Zespół Downa jako kliniczna postać upośledzenia umysłowego występuje u prawie 10% pacjentów z zaburzeniami psychicznymi. Ludzie cierpiący na tę chorobę mają niewielki wzrost, małą zaokrągloną głowę, wąskie skośne oczy, dlatego jakiś czas temu Daunizm nazywano Mongolizmem. Ale w rzeczywistości to zewnętrzne podobieństwo nie ma podstaw, ponieważ zespół Downa cierpi na przedstawicieli wszystkich narodowości i ras.

Ostrzeżenie o opóźnieniu umysłowym

Większość prawdopodobnych przypadków niedorozwoju umysłowego można łatwo zdiagnozować w czasie ciąży lub we wczesnym wieku dziecka. W tym celu we wszystkich klinikach kobiecych i szpitalach położniczych prowadzone są specjalne badania przesiewowe.

Aby zapobiec zachorowaniu przyszłego dziecka, kobieta w ciąży powinna przestrzegać zdrowego stylu życia, unikać stresujących sytuacji i prowadzić niezbędne badania w odpowiednim czasie.

Po urodzeniu matki powinny zwracać uwagę na zdrowie dziecka, uważnie przestrzegać wszystkich zaleceń pediatrów, aw przypadku podejrzenia opóźnień rozwojowych natychmiast skontaktować się ze specjalistami.

Pomimo faktu, że wiele form upośledzenia umysłowego uważa się za nieuleczalne, prawidłowa korekta jego psychiki odgrywa ważną rolę w życiu takiego pacjenta. Wczesna diagnoza, wsparcie rodzinne, niezbędna pomoc psychiatrów i psychoterapeutów oraz rehabilitacja społeczna mogą znacząco zmienić poziom jakości życia pacjentów z diagnozą upośledzenia umysłowego.

Oligofrenia (upośledzenie umysłowe) - co to za choroba?

Oligofrenia nazywana jest opóźnieniem umysłowym, czyli naruszeniem intelektu. Psychika jest jednocześnie opóźniona w rozwoju lub rozwija się niecałkowicie.

Koncepcja samej oligofrenii została zasugerowana przez niemieckiego psychiatrę Emila Krepelina, który wprowadził szereg koncepcji do psychiatrii, w tym ich opisy i nazwy.

Co to za choroba?

Oligofrenia powoduje patologię mózgu. W rezultacie naruszenie to wpływa na umysł, emocje, mowę, zdolności motoryczne i wolę. Wszystko to prowadzi do niedostosowania społecznego, czyli niezdolności do interakcji w środowisku społecznym.

Kod ICD-10

Po zdiagnozowaniu upośledzenia umysłowego ICD-10 odnosi się do tego zjawiska jako zaburzeń psychicznych i behawioralnych. Jest oznaczony przez blok kodu F70-F79.

W zależności od stopnia choroby do kodu dodaje się czwarty znak. Jeśli zaburzenia zachowania są nieobecne lub słabo wyrażone, do kodu dodaje się „.0”. Z poważnym naruszeniem powodującym potrzebę opieki i leczenia, dodaj „.1”. W przypadku innych naruszeń zachowania przypisywanych „.8”, aw przypadku braku instrukcji - „.9”.

ICD-10 nie rozpoznaje nazw trzech stopni klasycznej klasyfikacji oligofrenii, ale przydziela 4 stopnie.

Stopnie i klasyfikacja

Klasycznie, oligofrenia może być wyróżniona stopniem nasilenia.

  1. Oligofrenia na etapie osłabienia uważana jest za łagodne zacofanie (F / 70). IQ wynosi około 50-69. Diagnoza tej formy choroby jest dość złożona, dlatego zazwyczaj wykonuje się ją w wieku 10 lat.
    Głównymi oznakami słabości są niezdolność do postrzegania i wyrażania złożonej koncepcji. Takie dzieci nie mają abstrakcyjnego myślenia, uwaga jest rozproszona, w nowym środowisku jest strach i izolacja. Zachowanie jest często niewystarczające.
    U dzieci objawy łagodnej oligofrenii są diagnozowane tak późno, ponieważ zazwyczaj są dość płynne w mowie, są zorientowane na dom, mogą zadbać o siebie. Choroba wydaje się jaśniejsza w szkole, gdy staje się zauważalna, że ​​nie jest w stanie dostrzec nowego materiału.
  2. Łagodny, umiarkowany stopień oligofrenii nazywa się imbecability. W tym przypadku nie ma inicjatywy, myślenie jest prymitywne, istnieje niewielka sugestia. IQ mieści się w przedziale 20-49. Pacjent jest w stanie postrzegać prostą mowę, mówić krótkimi frazami. W niektórych zawodach imbecyl może czytać, czytać i pisać.
    W kategoriach emocjonalnych, głupota nie wyklucza manifestacji wstydu, uczucia, urazy, reakcji na pochwały i przekleństwa. Dla imbecyli istnieją szkoły specjalne.
    Imbecile - koncepcja klasycznej klasyfikacji. Jest łagodny i wyraźny. Zgodnie z ICD-10 stopnie te nazywane są średnimi (F.71) i ciężkimi (F.72).
  3. Głębokie opóźnienie umysłowe (F.73) jest klasycznie nazywane idiotyzmem. IQ z nią nie przekracza 20. Na tym etapie choroby pacjent nie jest w stanie mówić, nie ma najprostszych umiejętności. Z idiotyzmem nie ma działalności produkcyjnej, istnieje silne ograniczenie emocji. Tacy pacjenci powinni być trzymani w specjalnych warunkach, ponieważ potrzebują stałej opieki.

Istnieje również klasyfikacja choroby przez Pevzner Maria Semenovna, podkreślając 5 form choroby:

  1. nieskomplikowany;
  2. skomplikowane przez naruszenie neurodynamiki (pobudliwe i hamujące);
  3. w połączeniu z naruszeniami różnych analizatorów;
  4. z zachowaniami psychopatycznymi;
  5. z ciężką niewydolnością czołową.

Przyczyny choroby są podzielone na trzy formy:

1. Dziedziczna etiologia.
2. Zmiany wewnątrzmaciczne płodu, w tym infekcje wirusowe, zaburzenia hormonalne, niektóre choroby wrodzone (kiła, toksoplazmoza itp.).
3. Oligofrenia nabyta (konflikt Rh, zamartwica lub uraz w okresie poporodowym, infekcje, urazy i wady wrodzone w pierwszych trzech latach życia).

Diagnostyka

Rozpoznanie oligofrenii odbywa się na podstawie kombinacji kilku czynników.

1. Umiejętności domowe.
2. Stan psychiczny.
3. Poziom adaptacji społecznej.
4. Rozwój psychiczny.
5. Odroczone choroby.

Istnieje kilka zewnętrznych znaków, które mogą mówić o oligofrenii:

1. Nos i twarz spłaszczone.
2. Oczy są pochylone i podniesione.
3. Mały palec jest skrócony i schowany w środku.
4. W dłoni jest tylko jedna fałda, zwana małpą.
5. Duży palec u nogi.
6. Na stopie powstają fałdy skóry.

  • Do diagnozy użyj również testu na upośledzenie umysłowe. Zazwyczaj jest to test Wexlera i skala inteligencji Stanforda-Bineta.
  • Metody te można zidentyfikować i organiczne uszkodzenie mózgu. Aby to zrobić, przeprowadź test retencji wizualnej testu Benton i Bender Gestalt.
  • Sprawność społeczna oceniana jest przez Skalę Zachowań Adaptacyjnych Vineland i Skalę Dojrzałości Społecznej Vineland.

Leczenie

Leczenie oligofrenii jest możliwe w wielu przypadkach, ale wymaga dokładnej diagnozy.

  • Jeśli oligofrenia rozwinęła się na tle choroby tarczycy, leczenie zwykle obejmuje przyjmowanie leków hormonalnych i leków zawierających jod.
  • Leczenie upośledzenia umysłowego spowodowanego przez toksoplazmozę opiera się na przyjmowaniu sulfonamidów z chlorydyną.
  • W przypadku wystąpienia fenyloketonurii (fermentopatii) należy przestrzegać określonej diety.

  • Bardzo ważny program dostosowany dla dzieci z upośledzeniem umysłowym. Po nim następują szkoły pomocnicze i szkoły z internatem. To leczenie nazywa się korekcyjne i jest stosowane w łagodnej do umiarkowanej chorobie.

  • Dostosowane programy są zaprojektowane specjalnie dla dzieci z upośledzeniem umysłowym, aby mogły dostrzec niezbędny materiał. Nawet w łagodnej fazie choroby dzieci takie otrzymują ogólne wykształcenie, które może prowadzić do jeszcze większych upośledzeń. Programy obejmują uczenie się krok po kroku, aby dzieci mogły jasno zrozumieć informacje.

    Dla możliwości leczenia i lepszej adaptacji i treningu dziecka lepiej jest zdiagnozować oligofrenię w młodym wieku. Ważne jest, aby określić zakres choroby i przyczynę jej wystąpienia, aby podjąć niezbędne środki.

    Upośledzenie umysłowe (upośledzenie umysłowe)

    Jakie masz skojarzenia, gdy słyszysz zwrot „upośledzenie umysłowe”? Prawdopodobnie nie bardzo przyjemnie. Wiedza większości ludzi na temat tej choroby opiera się na popularnych filmach i programach telewizyjnych, gdzie rzeczywistość jest często zniekształcana ze względu na rozrywkę, a także historie innych. Pacjenci z ciężkim upośledzeniem umysłowym nie są często spotykani w naszym znajomym środowisku - częściej są oderwani od społeczeństwa (chociaż w Europie i USA tacy ludzie są osadzeni w społeczeństwie i często można je znaleźć w codziennym życiu, co czasami tworzy fałszywy pogląd na rzekomo większe rozpowszechnienie upośledzenia umysłowego w tych krajach). Wielu z nas stanęło w obliczu osób upośledzonych umysłowo, nawet o tym nie wiedząc, ponieważ przy łagodnym stopniu tej choroby trudno jest odróżnić osobę upośledzoną umysłowo od zdrowej.

    Z punktu widzenia lekarza upośledzenie umysłowe jest chorobą, której głównym warunkiem jest wrodzona lub nabyta (przez dziecko poniżej 3 roku życia) spadek inteligencji. Jednocześnie zdolność abstrakcyjnego myślenia jest głównie ograniczona (mianowicie jest podstawą zdolności matematycznych, logiki, a nawet kreatywności). Jednocześnie sfera emocjonalna praktycznie nie cierpi - tj. pacjenci z upośledzeniem umysłowym odczuwają współczucie i wrogość, radość i smutek, smutek i zabawę, być może emocje osób upośledzonych umysłowo nie są tak wieloaspektowe i złożone, jak u ludzi o normalnej inteligencji. Ważne jest, aby pamiętać, że upośledzenie umysłowe nie ma tendencji do postępu - czyli poziom niedorozwoju intelektu jest stabilny, a czasami intelekt rośnie nawet z czasem pod wpływem treningu i edukacji. Jest to jedna z ważnych różnic w upośledzeniu umysłowym demencji - schorzenia charakteryzującego się zmniejszoną inteligencją i powstającego jako powikłanie różnych chorób (udarów, urazów głowy, ciężkich zakażeń, alkoholizmu i uzależnienia od narkotyków, ciężkich chorób psychicznych), jak również w podeszłym wieku. U pacjentów z demencją stan inteligencji pogarsza się z czasem.
    Inną nazwą upośledzenia umysłowego jest oligofrenia (od łaciny „oligo” - trochę i „frenos” - umysł).

    Przyczyny upośledzenia umysłowego

    Istnieje kilka możliwych przyczyn upośledzenia umysłowego, nie wszystkie z nich zostały wystarczająco zbadane. Ustalono, że w upośledzeniu umysłowym spadek inteligencji jest spowodowany organicznym uszkodzeniem mózgu i niestety nie zawsze można powiedzieć z całą pewnością, dlaczego to uszkodzenie wystąpiło u konkretnego pacjenta. Uważa się, że najczęstszymi przyczynami upośledzenia umysłowego są predyspozycje genetyczne, a także szkodliwe czynniki wpływające na organizm matki w czasie ciąży, na przykład leki (niektóre antybiotyki, tabletki antykoncepcyjne), alkohol i narkotyki, infekcje (zwłaszcza wirusowe, różyczka, grypa). Niektóre choroby, które kobieta miała przed ciążą, mogą wywołać upośledzenie umysłowe u dziecka. Są to infekcje (toksoplazmoza, syfilis, zapalenie wątroby), cukrzyca, choroby serca.

    Ciężka toksykoza w czasie ciąży, konflikt Rh, patologia łożyska może być również przyczyną oligofrenii. Czynnikiem ryzyka upośledzenia umysłowego jest wcześniactwo, szybka poród, uraz porodowy. Dlatego przed zaplanowaniem ciąży każda kobieta powinna zostać zbadana przez lekarza i podczas oczekiwania na dziecko musi być szczególnie uważna na jej zdrowie.

    Tak, i dotyczy to również mężczyzn - istnieją badania potwierdzające, że długotrwałe spożywanie alkoholu lub narkotyków zwiększa szanse mężczyzny na ojca oligofrenika dziecięcego. Ponadto zagrożenia zawodowe, z którymi zmagają się przyszli rodzice, mogą również służyć jako czynnik ryzyka upośledzenia umysłowego dzieci. Przede wszystkim odnosi się do promieniowania radioaktywnego i agresywnych odczynników chemicznych.

    Objawy upośledzenia umysłowego

    Jak już zrozumiałeś, głównym objawem upośledzenia umysłowego jest spadek inteligencji. W zależności od stopnia spadku inteligencji istnieje lekka, średnia i ciężka forma upośledzenia umysłowego.

    Przy łagodnym stopniu upośledzenia umysłowego (inna nazwa - osłabienie), IQ pacjentów wynosi 50-69 lat. Zewnętrznie, pacjenci ci praktycznie nie różnią się od zdrowych ludzi. Zwykle mają trudności z nauką z powodu ograniczonej zdolności koncentracji. Jednocześnie ich pamięć jest całkiem dobra. Często pacjenci z łagodnym upośledzeniem umysłowym mają zaburzenia zachowania. Są uzależnieni od rodziców lub wychowawców, boją się zmiany scenerii. Czasami ci pacjenci zostają wycofani (ponieważ nie rozpoznają słabo emocji innych ludzi, dlatego mają trudności z komunikacją). Czasami wręcz przeciwnie, starają się przyciągnąć uwagę różnymi jasnymi czynami, zwykle absurdalnymi, a czasem antyspołecznymi. Sugestywność pacjentów z łagodnym upośledzeniem umysłowym może przyciągnąć do nich przedstawicieli świata przestępczego, a następnie stają się ofiarą oszustwa, wszelkiego rodzaju zabawkami w rękach przestępców. Prawie wszyscy pacjenci w tej grupie są świadomi swojej różnicy w stosunku do zdrowych ludzi i starają się ukryć swoją chorobę.

    Z umiarkowanym stopniem upośledzenia umysłowego (lub niemożności), IQ wynosi 35-49. Tacy pacjenci są w stanie odczuwać uczucia, rozróżniać pochwały i kary, mogą uczyć się podstawowych umiejętności samoobsługowych, a czasem czytać, pisać, najprostsze konto. Nie są jednak w stanie żyć samodzielnie i potrzebują stałego monitorowania i opieki.

    Ciężka forma upośledzenia umysłowego lub idiotyzmu charakteryzuje się ilorazem inteligencji poniżej 34. Pacjenci ci są niewyszkoleni, brakuje im mowy, ich ruchy są niezdarne i niecelowe. Emocje ograniczają się do najprostszych przejawów przyjemności i niezadowolenia. Tacy pacjenci potrzebują stałego nadzoru i przebywają w instytucjach.

    IQ jest ważnym, ale nie jedynym kryterium upośledzenia umysłowego. Ponadto zdarzają się przypadki, w których osoby z niskim IQ nie miały oznak opóźnienia umysłowego. Oprócz IQ lekarz ocenia codzienne umiejętności pacjenta, ogólny stan umysłu, poziom adaptacji społecznej, przeszłe choroby. I tylko na podstawie kompleksu objawów można postawić diagnozę upośledzenia umysłowego.

    Oligofrenia w dzieciństwie, niemowlęctwo, może objawiać się jako opóźnienie w rozwoju dziecka, które można wykryć na czas odwiedzając pediatrę. W placówkach przedszkolnych dziecko z upośledzeniem umysłowym ma zwykle problemy z adaptacją innych dzieci do kolektywu, trudno mu jest przestrzegać codziennego trybu życia, a zajęcia prowadzone przez pedagoga są często zbyt trudne dla takiego dziecka. W szkole rodzice powinni być ostrzegani przez wysoki stopień nieuwagi i niepokoju, zmęczenie, złe zachowanie i wyniki w nauce. Konieczne jest utrzymywanie kontaktu z nauczycielami, którzy mogą szybko polecić rodzicom skontaktowanie się z psycho-neurologiem lub psychologiem dziecka. Również w przypadku oligofrenii często występują zaburzenia neurologiczne - tiki, częściowy paraliż kończyn, drgawki, bóle głowy. Zazwyczaj takie objawy nie są ignorowane przez rodziców i są powodem kontaktu z neurologiem.

    Badanie na upośledzenie umysłowe

    Większość przypadków upośledzenia umysłowego można rozpoznać w młodym wieku. Opóźnienie umysłowe spowodowane przyczynami genetycznymi można wykryć nawet podczas ciąży (na przykład choroba Downa). W tym celu klinika przedporodowa przeprowadza badanie przesiewowe kobiety w ciąży na wczesnym etapie, co umożliwia podjęcie decyzji o zachowaniu lub przerwaniu ciąży. W szpitalu położniczym w celu wczesnego rozpoznania niektórych chorób dziedzicznych prowadzących do upośledzenia umysłowego stosuje się również badania przesiewowe.

    Niektóre formy upośledzenia umysłowego wynikają z niedorozwoju określonego układu enzymatycznego u dziecka. Najczęstszą chorobą w tej grupie jest fenyloketonuria. Przy urodzeniu dzieci z fenyloketonurią nie różnią się od zdrowych, ale w pierwszych miesiącach życia charakteryzują się letargiem, częstymi wymiotami, wysypkami skórnymi, nadmierną potliwością o specyficznym nieprzyjemnym zapachu. W przypadku leczenia rozpoczętego przed 2-3 miesiącem możliwe jest zachowanie intelektu dzieci. Dlatego ważne jest, aby obserwować pediatrę w okresie noworodków i wczesnego dzieciństwa.

    Podczas badania dziecka z podejrzeniem oligofrenii pediatra zaplanuje konsultację z neurologiem, badania krwi i moczu, być może encefalogram. Badanie starszych dzieci obejmuje poradnictwo psychologa, psychoneurologa dziecięcego lub psychiatry.

    Po rozpoczęciu leczenia na czas, w przeważającej większości przypadków możliwe jest dobre dostosowanie dziecka do późniejszego niezależnego życia. Ale samoleczenie i autodiagnoza mogą prowadzić do tragicznych konsekwencji - czas zostanie pominięty, co jest tak kosztowne, jeśli chodzi o leczenie dzieci. Ponadto pod maską upośledzenia umysłowego mogą ukrywać się inne choroby - na przykład niedoczynność tarczycy, padaczka, różne choroby psychiczne.

    Opóźnienie w rozwoju dziecka w wieku poniżej 1 roku koniecznie wymaga uwagi specjalistów - przynajmniej pediatry i neurologa. Oczywiście nie zawsze dziecko rozwija się wolniej niż jego rówieśnicy są upośledzeni umysłowo. Badania pokazują, że około 10% dzieci poważnie opóźnionych w rozwoju w porównaniu z rówieśnikami nie miało opóźnienia umysłowego.

    Leczenie upośledzenia umysłowego

    Obecnie istnieje wiele leków do leczenia upośledzenia umysłowego i tylko lekarz prowadzący będzie w stanie wybrać najbardziej odpowiedni lek. W zależności od przyczyny choroby mogą to być preparaty jodu lub hormony (jeśli oligofrenia jest spowodowana chorobą tarczycy). W przypadku fenyloketonurii wystarczający jest specjalny schemat żywieniowy, który przepisuje lekarz pediatra.

    Często, w celu korekty upośledzenia umysłowego, lekarze stosują leki nootropowe - dobrze znany Piracetam, a także Aminalone, Encephabol, Pantogam. Celem stosowania leków nootropowych jest poprawa procesów metabolicznych w tkance mózgowej. W tym samym celu w leczeniu upośledzenia umysłowego stosowano witaminy B i aminokwasy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mózgu (kwas glutaminowy i bursztynowy, cerebrolizyna). Leki te są sprzedawane bez recepty, ale specjalista powinien ustalić, czy ich stosowanie jest odpowiednie.

    Czasami pacjenci z upośledzeniem umysłowym mają zaburzenia zachowania, a następnie psychiatra może pobrać lek z grupy neuroleptyków lub środków uspokajających.

    Kluczem do skutecznego leczenia upośledzenia umysłowego jest złożony efekt, tj. wykorzystanie nie tylko narkotyków, ale także indywidualne podejście do treningu, zajęcia z psychologami i logopedami - wszystko to jest niezbędne do skuteczniejszej adaptacji w społeczeństwie. Musisz przestrzegać dawkowania leków przepisanych przez lekarza, a gdy pojawią się nowe objawy, natychmiast przyjdź do recepcji. Na przykład w leczeniu nootropami mogą pojawić się drażliwość i bóle głowy, w którym to przypadku należy skontaktować się z lekarzem, aby zdecydować, czy zmienić lek, czy zmienić dawkę.

    W medycynie ludowej zamiast leków nootropowych stosowano rośliny lecznicze, które działają aktywująco na układ nerwowy. To jest żeń-szeń, chińska trawa cytrynowa, aloes. Należy pamiętać, że stosowanie środków pobudzających do upośledzenia umysłowego może wywołać psychozę i poważne zaburzenia behawioralne, dlatego przed użyciem tradycyjnej medycyny lepiej skonsultować się z lekarzem.

    Rehabilitacja społeczna jest niezbędnym elementem opieki nad pacjentami z upośledzeniem umysłowym. Przede wszystkim programy rehabilitacyjne mają na celu zapewnienie zatrudnienia pacjentów z łagodnym upośledzeniem umysłowym. W tym celu istnieją wyspecjalizowane instytucje edukacyjne, w których można studiować zgodnie z dostosowanym programem nauczania, a następnie opanować proste zawody, na przykład takie specjalności budowlane, jak malarz, tynkarz, cieśla itp.

    Dzięki terminowemu i prawidłowemu leczeniu łagodnego upośledzenia umysłowego możliwe jest osiągnięcie dobrych wyników - wielu pacjentów z łagodnym upośledzeniem umysłowym jest niezależnych, ma zawód i swoją rodzinę. Jednocześnie, wobec braku odpowiedniego wychowania, środków rehabilitacyjnych i opieki medycznej, oligofreści stają się osobami aspołecznymi - nadużywają alkoholu, stają się uczestnikami historii kryminalnej i mogą być zagrożeniem publicznym. Jeśli chodzi o umiarkowane i ciężkie upośledzenie umysłowe, zadaniem opieki medycznej i społecznej takich pacjentów jest zapewnienie opieki i nadzoru, aw razie potrzeby monitorowanie zdrowia.

    Zapobieganie upośledzeniu umysłowemu

    Zapobieganie upośledzeniu umysłowemu opiera się na poważnym podejściu do ich zdrowia i zdrowia przyszłych pokoleń. Przed planowaniem ciąży, małżonkowie powinni zostać zbadani przez specjalistów w celu zidentyfikowania chorób zakaźnych i przewlekłych, a czasami wymagane jest poradnictwo genetyczne. Kobieta w ciąży powinna być świadoma odpowiedzialności za zdrowie swojego nienarodzonego dziecka. Konieczne jest prowadzenie prawidłowego stylu życia, unikanie wpływu szkodliwych czynników, regularne uczęszczanie do poradni przedporodowych i ścisłe przestrzeganie zaleceń ginekologa. Po urodzeniu dziecka rodzice powinni nawiązać kontakt z pediatrą, aby przeprowadzić wszystkie zaplanowane badania. Jeśli podejrzewasz upośledzenie umysłowe u dziecka, powinieneś niezwłocznie skonsultować się ze specjalistą i rozpocząć leczenie. Niektórzy rodzice są na łasce uprzedzeń wobec psychoneurologów i psychiatrów i starają się unikać odwiedzania tych specjalistów, nawet jeśli mają poważne wskazania, powodując w ten sposób nieodwracalne szkody dla zdrowia i przyszłości ich dziecka. Na szczęście ostatnio pojawiła się tendencja do zwiększania umiejętności medycznych ludności, a takie sytuacje są rzadkie.

    Upośledzenie umysłowe (upośledzenie umysłowe). Przyczyny upośledzenia umysłowego. Klasyfikacja upośledzenia umysłowego (typy, typy, stopnie, formy)

    Czym jest upośledzenie umysłowe (oligofrenia)?

    Statystyki (rozpowszechnienie upośledzenia umysłowego)

    W połowie ubiegłego wieku przeprowadzono wiele badań, których celem było określenie częstości upośledzenia umysłowego wśród populacji różnych krajów. W wyniku tych badań stwierdzono, że oligofrenia występuje u około 1–2,5% populacji. Jednocześnie, zgodnie z badaniami XXI wieku, częstość pacjentów z oligofrenią nie przekracza 1–1,5% (0,32% w Szwajcarii, 0,43% w Danii, 0,6% w Rosji).

    Spośród wszystkich upośledzonych umysłowo ponad połowa (69–89%) cierpi na łagodną chorobę, podczas gdy ciężką oligofrenię obserwuje się w nie więcej niż 10–15% przypadków. Szczyt częstości występowania oligofrenii występuje w dzieciństwie i okresie dojrzewania (około 12 lat), podczas gdy w ciągu 20–35 lat częstość występowania tej patologii jest znacznie zmniejszona.

    Ponad połowa osób z łagodnym upośledzeniem umysłowym wychodzi za mąż po osiągnięciu dorosłości. Jednocześnie jedna czwarta par, w których jeden lub oboje rodzice są oligofrenikami, jest bezpłodna. Około 75% osób upośledzonych umysłowo może mieć dzieci, ale 10–15% z nich może również cierpieć na upośledzenie umysłowe.

    Stosunek pacjentów z oligofrenią wśród chłopców i dziewcząt wynosi około 1,5: 1. Warto również zauważyć, że wśród osób, które stały się niepełnosprawne z powodu choroby psychicznej, około 20–30% pacjentów popada w upośledzenie umysłowe.

    Etiologia i patogeneza (podstawa rozwojowa) upośledzenia umysłowego (uszkodzenie mózgu)

    Endogenne i egzogenne przyczyny wrodzonego i nabytego upośledzenia umysłowego

    Przyczynami rozwoju upośledzenia umysłowego mogą być czynniki endogenne (tj. Upośledzone funkcjonowanie organizmu związane z patologiami jego rozwoju) lub czynniki egzogenne (wpływające na organizm z zewnątrz).

    Endogenne przyczyny oligofrenii obejmują:

    • Mutacje genetyczne. Rozwój absolutnie wszystkich narządów i tkanek (w tym mózgu) zależy od genów, które dziecko otrzymuje od rodziców. Jeśli męskie i żeńskie komórki płciowe są od początku wadliwe (to znaczy, jeśli niektóre z ich genów są uszkodzone), u dziecka mogą wystąpić pewne nieprawidłowości rozwojowe. Jeśli w wyniku tych anomalii struktury mózgu zostaną naruszone (niedorozwinięte, niewłaściwie rozwinięte), może to spowodować oligofrenię.
    • Zaburzenia procesu zapłodnienia. Jeśli w procesie łączenia się męskich i żeńskich komórek rozrodczych (podczas zapłodnienia) występują mutacje, może to również powodować nieprawidłowy rozwój mózgu i opóźnienie umysłowe u dziecka.
    • Cukrzyca u matki Cukrzyca jest chorobą, w której proces używania glukozy (cukru) przez komórki organizmu jest zaburzony, powodując wzrost stężenia cukru we krwi. Rozwój płodu w łonie matki cierpiącej na cukrzycę następuje z naruszeniem jego metabolizmu, a także procesów wzrostu i rozwoju tkanek i narządów. Płód staje się jednocześnie duży, może mieć wady rozwojowe, zaburzenia struktury kończyn, a także zaburzenia psychiczne, w tym oligofrenię.
    • Fenyloketonuria. W tej patologii metabolizm (w szczególności aminokwas fenyloalanina) jest zaburzony w organizmie, czemu towarzyszy upośledzenie funkcjonowania i rozwój komórek mózgowych. Dzieci z fenyloketonurią mogą cierpieć na upośledzenie umysłowe o różnym nasileniu.
    • Wiek rodziców. Zostało naukowo udowodnione, że starsi rodzice dziecka (jedno lub oboje), tym większe prawdopodobieństwo, że będzie on miał pewne wady genetyczne, w tym te prowadzące do upośledzenia umysłowego. Wynika to z faktu, że z wiekiem komórki rozrodcze rodziców „starzeją się”, a liczba możliwych mutacji w nich wzrasta.
    Egzogenne (działające zewnętrznie) przyczyny oligofrenii obejmują:
    • Zakażenie matki. Wpływ pewnych czynników zakaźnych na organizm matki może spowodować uszkodzenie zarodka lub rozwijającego się płodu, wywołując w ten sposób rozwój upośledzenia umysłowego.
    • Rany porodowe. Jeśli podczas porodu (poprzez naturalny kanał rodny lub cesarskie cięcie) nastąpił uraz mózgu dziecka, może to w przyszłości doprowadzić do opóźnienia rozwoju umysłowego.
    • Niedotlenienie (niedobór tlenu) płodu Niedotlenienie może wystąpić podczas rozwoju płodowego płodu (na przykład w ciężkich chorobach układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i innych u matki, w ciężkiej utracie krwi matki, w niskim ciśnieniu krwi matki, w patologii łożyska itp. ). Ponadto niedotlenienie może wystąpić podczas porodu (na przykład, jeśli poród jest zbyt długi, jeśli pępowina jest opleciona wokół szyi dziecka itp.). Centralny układ nerwowy dziecka jest bardzo wrażliwy na brak tlenu. W tym przypadku komórki nerwowe kory mózgowej mogą zacząć umierać w ciągu 2 do 4 minut głodu tlenowego. Jeśli czas na wyeliminowanie przyczyny braku tlenu zostanie wyeliminowany, dziecko może przeżyć, ale im dłużej było niedotlenienie, tym wyraźniejsze może być opóźnienie umysłowe dziecka w przyszłości.
    • Promieniowanie. Centralny układ nerwowy (OUN) zarodka i płodu jest niezwykle wrażliwy na różne rodzaje promieniowania jonizującego. Jeśli podczas ciąży kobieta była narażona na promieniowanie (na przykład podczas badań rentgenowskich), może to prowadzić do zakłócenia rozwoju OUN i oligofrenii u dziecka.
    • Intoksykacja. Jeśli substancje toksyczne dostaną się do organizmu kobiety w czasie ciąży, mogą bezpośrednio uszkodzić CNS płodu lub spowodować niedotlenienie, co może powodować opóźnienie umysłowe. Wśród toksyn można wyróżnić alkohol etylowy (który jest częścią napojów alkoholowych, w tym piwo), dym papierosowy, spaliny, barwniki spożywcze (w dużych ilościach), chemię gospodarczą, substancje odurzające, leki (w tym niektóre antybiotyki), i tak dalej.
    • Brak składników odżywczych podczas rozwoju płodu. Powodem tego może być post matki podczas noszenia płodu. Jednocześnie niedoborowi białek, węglowodanów, witamin i minerałów może towarzyszyć naruszenie rozwoju ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów płodu, przyczyniając się tym samym do wystąpienia oligofrenii.
    • Wcześniactwo Udowodniono naukowo, że nieprawidłowości umysłowe o różnym stopniu nasilenia występują u wcześniaków o 20% częściej niż u dzieci urodzonych o czasie.
    • Niekorzystne siedlisko dziecka. Jeśli w pierwszych latach życia dziecko dorasta w niesprzyjającym środowisku (jeśli nie porozumiewają się z nim, nie zajmują się jego rozwojem, jeśli rodzice nie spędzają z nim wystarczająco dużo czasu), może również rozwinąć upośledzenie umysłowe. Jednocześnie warto zauważyć, że nie ma anatomicznego uszkodzenia centralnego układu nerwowego, w wyniku czego oligofrenia jest zazwyczaj słabo wyrażana i łatwo podatna na korektę.
    • Choroby ośrodkowego układu nerwowego w pierwszych latach życia dziecka. Nawet jeśli dziecko było zupełnie normalne po urodzeniu, uszkodzenie mózgu (z urazami, głodem tlenowym, chorobami zakaźnymi i zatruciami) w ciągu pierwszych 2-3 lat życia może prowadzić do uszkodzenia lub nawet śmierci niektórych części ośrodkowego układu nerwowego i oligofrenii..

    Dziedziczne upośledzenie umysłowe w zespołach genetycznych (chromosomalnych) (z zespołem Downa)

    Charakterystyczne jest opóźnienie umysłowe:

    • Dla zespołu Downa. W normalnych warunkach dziecko otrzymuje 23 chromosomy od ojca i 23 chromosomy od matki. Po połączeniu powstaje 46 chromosomów (23 pary), co jest charakterystyczne dla normalnej komórki ludzkiej. W zespole Downa 21 par zawiera nie 2, ale 3 chromosomy, co jest główną przyczyną zaburzeń rozwojowych dziecka. Oprócz objawów zewnętrznych (deformacja twarzy, kończyn, klatki piersiowej itd.) Większość dzieci ma opóźnienie umysłowe o różnym nasileniu (zwykle ciężkie). Jednocześnie, z należytą starannością, ludzie z zespołem Downa mogą nauczyć się samoopieki i żyć do 50 lat lub dłużej.
    • Dla zespołu Klinefeltera Zespół Klinefeltera charakteryzuje się wzrostem liczby chromosomów płciowych u chłopców. Zwykle objawy choroby obserwuje się, gdy dziecko osiąga okres dojrzewania. Jednocześnie niewielki lub umiarkowany spadek rozwoju intelektualnego (objawiający się głównie zaburzeniami mowy i myślenia) można zaobserwować już we wczesnych latach szkolnych.
    • Dla zespołu Shereshevsky-Turner. W przypadku tego zespołu dochodzi do naruszenia fizycznego i seksualnego rozwoju dziecka. Opóźnienie umysłowe jest stosunkowo rzadkie i łagodne.
    • Dla zespołu Rubinsteina-Teybiego. Charakteryzuje się deformacją pierwszych palców u rąk i nóg, niskim wzrostem, deformacją szkieletu twarzy i upośledzeniem umysłowym. Oligofrenia występuje u wszystkich dzieci z tym zespołem i często jest ciężka (dzieci nie koncentrują się dobrze i są trudne do nauczenia).
    • Dla zespołu Angelmana. Z tą patologią dotkniętych jest 15 chromosomów dziecka, w wyniku czego ma on oligofrenię, zaburzenia snu, opóźnienie rozwoju fizycznego, zaburzenia ruchowe, drgawki i tak dalej.
    • Dla zespołu łamliwego chromosomu X. W tej patologii porażka niektórych genów chromosomu X prowadzi do narodzin dużego płodu, który ma wzrost głowy, jąder (u chłopców), nieproporcjonalny rozwój szkieletu twarzy i tak dalej. Upośledzenie umysłowe w tym zespole może być łagodne lub umiarkowanie ciężkie, co objawia się zaburzeniami mowy, zaburzeniami zachowania (agresywnością) i tak dalej.
    • Dla zespołu Retta. Ta patologia charakteryzuje się także porażką niektórych genów chromosomu X, co prowadzi do poważnego upośledzenia umysłowego u dziewcząt. Charakterystyczne jest, że dziecko rozwija się całkowicie normalnie do 1–1,5 roku życia, ale po osiągnięciu określonego wieku zaczyna tracić wszystkie nabyte umiejętności, a jego zdolność do nauki drastycznie maleje. Bez odpowiedniego i regularnego leczenia i szkolenia ze specjalistą upośledzenie umysłowe postępuje szybko.
    • Dla zespołu Williamsa. Charakteryzuje się porażką chromosomów genów 7. W tym przypadku dziecko ma charakterystyczne cechy twarzy (szerokie czoło, szeroki i płaski mostek nosa, duże policzki, szpiczasty podbródek, rzadkie zęby). Pacjenci mają również zez i opóźnienie umysłowe o umiarkowanym nasileniu, co obserwuje się w 100% przypadków.
    • Dla zespołu Crouzona. Charakteryzuje się przedwczesnym stopieniem kości czaszki, co prowadzi do naruszenia jej rozwoju w przyszłości. Oprócz specyficznego kształtu twarzy i głowy, dzieci te doświadczają ściskania rosnącego mózgu, któremu mogą towarzyszyć drgawki drgawkowe i opóźnienie umysłowe o różnym nasileniu. Leczenie chirurgiczne choroby w pierwszym roku życia dziecka zapobiega postępowi upośledzenia umysłowego lub zmniejsza jego nasilenie.
    • Dla zespołu rudy (oligofrenia kserodermiczna). Przy tej patologii obserwuje się zwiększoną rogowacenie powierzchniowej warstwy skóry (która objawia się tworzeniem się dużej liczby łusek), jak również opóźnienie umysłowe, zaburzenia widzenia, częste drgawki i zaburzenia ruchowe.
    • Dla zespołu Apera. Przy tej patologii odnotowuje się również przedwczesną adhezję kości czaszki, co prowadzi do wzrostu ciśnienia śródczaszkowego, uszkodzenia substancji mózgowej i rozwoju upośledzenia umysłowego.
    • Dla zespołu Bardeta-Beadle'a. Niezwykle rzadka choroba dziedziczna, w której upośledzenie umysłowe łączy się z ciężką otyłością, uszkodzeniem siatkówki, uszkodzeniem nerek (polikystyczne), wzrostem liczby palców rąk i naruszeniem (opóźnieniem) rozwoju narządów płciowych.

    Oligofrenia spowodowana mikrobiologicznym, pasożytniczym i wirusowym uszkodzeniem płodu

    Przyczyną upośledzenia umysłowego dziecka może być porażka matki w czasie ciąży. Jednocześnie same patogenne mikroorganizmy mogą przenikać do rozwijającego się płodu i zakłócać tworzenie jego centralnego układu nerwowego, przyczyniając się tym samym do rozwoju oligofrenii. Jednocześnie zakażenia i zatrucia mogą wywołać rozwój patologicznych procesów w organizmie matki, w wyniku czego proces dostarczania tlenu i składników odżywczych do rozwijającego się płodu zostanie zakłócony. To z kolei może również zakłócić tworzenie centralnego układu nerwowego i wywołać różne zaburzenia psychiczne po urodzeniu dziecka.

    Oligofrenia spowodowana chorobą hemolityczną noworodka

    W chorobie hemolitycznej noworodka (HDN) obserwuje się uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (ośrodkowego układu nerwowego), co może prowadzić do opóźnienia umysłowego o różnym nasileniu (od łagodnego do bardzo ciężkiego).

    Istotą HDN jest to, że układ odpornościowy matki zaczyna niszczyć erytrocyty (czerwone krwinki) płodu. Bezpośrednią przyczyną tego jest tak zwany czynnik Rh. To specjalne antygeny, które są obecne na powierzchni erytrocytów ludzi Rh-dodatnich, ale są nieobecne u ludzi bez Rh.

    Jeśli kobieta z ujemnym czynnikiem Rh zajdzie w ciążę, a jej dziecko ma dodatni czynnik Rh (który dziecko może odziedziczyć po ojcu), ciało matki może postrzegać antygen Rh jako „nieznajomego”, w wyniku czego zacznie wytwarzać swoiste przeciwciała przeciwko niemu. Te przeciwciała mogą przedostać się do ciała dziecka, przyczepić się do czerwonych krwinek i zniszczyć je.

    Z powodu zniszczenia czerwonych krwinek hemoglobina (normalnie odpowiedzialna za transport tlenu) zostanie z nich uwolniona, która następnie zamieni się w inną substancję - bilirubinę (niezwiązaną). Niezwiązana bilirubina jest niezwykle toksyczna dla ludzkiego organizmu, w wyniku czego w normalnych warunkach natychmiast wchodzi do wątroby, gdzie wiąże się z kwasem glukuronowym. Tworzy to nietoksyczną związaną bilirubinę, która jest wydalana z organizmu.

    W przypadku choroby hemolitycznej noworodka liczba zapadających się czerwonych krwinek jest tak duża, że ​​stężenie niezwiązanej bilirubiny w krwi dziecka wzrasta kilka razy. Co więcej, układy enzymatyczne wątroby noworodka nie są jeszcze w pełni ukształtowane, w wyniku czego organizm nie ma czasu na wiązanie i usuwanie toksycznej substancji z krwiobiegu w odpowiednim czasie. W wyniku ekspozycji na podwyższone stężenia bilirubiny w ośrodkowym układzie nerwowym odnotowuje się niedobór tlenu w komórkach nerwowych, co może przyczynić się do ich śmierci. Przy dłuższym postępie patologii może wystąpić nieodwracalne uszkodzenie mózgu, prowadzące do rozwoju uporczywego upośledzenia umysłowego o różnym nasileniu.

    Czy padaczka prowadzi do upośledzenia umysłowego?

    Jeśli padaczka zaczyna się manifestować we wczesnym dzieciństwie, może prowadzić do rozwoju łagodnego lub umiarkowanie ciężkiego upośledzenia umysłowego u dziecka.

    Padaczka jest chorobą ośrodkowego układu nerwowego, w której w pewnych obszarach mózgu okresowo występują ogniska pobudzenia, wpływające na pewne strefy komórek nerwowych. Może to objawiać się drgawkami, zaburzeniami świadomości, zaburzeniami zachowania i tak dalej. Przy częstych napadach padaczkowych proces uczenia się dziecka ulega spowolnieniu, zakłócają się procesy zapamiętywania i odtwarzania informacji, pojawiają się pewne zaburzenia behawioralne, które razem prowadzą do upośledzenia umysłowego.

    Upośledzenie umysłowe w małogłowie

    Mikrocefalii w prawie 100% przypadków towarzyszy oligofrenia, jednak stopień upośledzenia umysłowego może się znacznie różnić (od łagodnego do bardzo ciężkiego).

    Pod mikrocefalią występuje niedorozwój mózgu podczas rozwoju płodu. Przyczyną tego może być infekcja, zatrucie, ekspozycja na promieniowanie, nieprawidłowości genetyczne i tak dalej. Niewielkie rozmiary czaszki (ze względu na mały rozmiar mózgu) i stosunkowo duży szkielet twarzy są charakterystyczne dla dziecka z mikrocefalią. Reszta ciała rozwija się normalnie.

    Oligofrenia z wodogłowiem

    W wrodzonym wodogłowiu częściej obserwuje się łagodne do umiarkowanego upośledzenie umysłowe, podczas gdy ciężka oligofrenia jest charakterystyczna dla nabytej postaci choroby.

    Wodogłowie jest chorobą, w której proces wypływu płynu mózgowo-rdzeniowego jest zaburzony. W rezultacie gromadzi się we wnękach (komorach) tkanki mózgowej i przepełnia je, co prowadzi do kompresji i uszkodzenia komórek nerwowych. W tym przypadku funkcje kory mózgowej są upośledzone, w wyniku czego dzieci z wodogłowiem pozostają w tyle w rozwoju umysłowym, mają pogwałcenie mowy, pamięci i zachowania.

    W wrodzonym wodogłowiu nagromadzenie płynu w jamie czaszkowej prowadzi do rozbieżności jego kości (w wyniku wzrostu ciśnienia śródczaszkowego), co przyczynia się do ich niepełnego zespolenia. Jednocześnie uszkodzenie rdzenia postępuje stosunkowo powoli, co objawia się łagodnym lub umiarkowanym opóźnieniem umysłowym. Jednocześnie, wraz z rozwojem wodogłowia w starszym wieku (gdy kości czaszki już się zrosły i ich kostnienie jest zakończone), wzrostowi ciśnienia śródczaszkowego nie towarzyszy wzrost wielkości czaszki, co powoduje bardzo szybko uszkodzone tkanki ośrodkowego układu nerwowego, czemu towarzyszy poważne upośledzenie umysłowe.

    Rodzaje i rodzaje upośledzenia umysłowego (klasyfikacja oligofrenii według stopni, stopni ciężkości)

    Obecnie istnieje kilka klasyfikacji upośledzenia umysłowego, które są wykorzystywane przez lekarzy do diagnozy i wyboru najskuteczniejszego leczenia, a także do przewidywania przebiegu choroby.

    Klasyfikacja w zależności od ciężkości oligofrenii pozwala ocenić ogólny stan pacjenta, a także ustalić najbardziej realistyczną i oczekiwaną prognozę dla jego przyszłego życia i zdolność uczenia się, po zaplanowaniu taktyki leczenia i treningu pacjenta.

    W zależności od wagi emituj:

    • łagodne upośledzenie umysłowe (osłabienie);
    • umiarkowane opóźnienie umysłowe (łagodna upośledzenie);
    • ciężkie upośledzenie umysłowe (wymawiane imbecyl);
    • głębokie opóźnienie umysłowe (idiotyzm).

    Łagodne upośledzenie umysłowe (osłabienie)

    Ta forma choroby występuje w ponad 75% przypadków. Przy łagodnym stopniu oligofrenii obserwuje się minimalne zaburzenia zdolności umysłowych i rozwoju umysłowego. Takie dzieci zachowują zdolność uczenia się (która jednak działa znacznie wolniej niż u zdrowych dzieci). Dzięki odpowiednim programom korekcyjnym mogą nauczyć się komunikować z innymi, zachowywać się prawidłowo w społeczeństwie, kończyć szkołę (klasy 8–9), a nawet uczyć się prostych zawodów, które nie wymagają wysokich zdolności intelektualnych.

    Jednocześnie upośledzenie pamięci jest charakterystyczne dla pacjentów z osłabieniem (zapamiętują nowe informacje gorsze), zaburzeniami koncentracji i zaburzeniami motywacji. Łatwo ulegają wpływom innych, a ich stan psycho-emocjonalny rozwija się raczej słabo, w wyniku czego nie mogą założyć rodziny i mieć dzieci.

    Umiarkowany stopień upośledzenia umysłowego (łagodna upośledzenie)

    U pacjentów z umiarkowaną oligofrenią notuje się głębsze upośledzenie mowy, pamięci i zdolności umysłowych. Dzięki intensywnym badaniom potrafią zapamiętać kilkaset słów i używać ich poprawnie, ale z trudem tworzą zwroty i zdania.

    Tacy pacjenci mogą niezależnie utrzymywać, a nawet wykonywać prostą pracę (na przykład zamiatać, myć, przenosić przedmioty z punktu A do punktu B itd.). W niektórych przypadkach mogą nawet ukończyć klasę 3-4, nauczyć się pisać słowa lub liczyć. Jednocześnie niezdolność do racjonalnego myślenia i przystosowywania się do społeczeństwa wymaga stałej opieki nad takimi pacjentami.

    Ciężkie upośledzenie umysłowe (wyraźna imbecility)

    Charakteryzują się poważnymi zaburzeniami psychicznymi, w wyniku których większość pacjentów traci zdolność do samoopieki i potrzebuje stałej opieki. Chore dzieci praktycznie nie są podatne na naukę, nie potrafią pisać ani liczyć, ich słownictwo nie przekracza kilkudziesięciu słów. Nie są też w stanie wykonywać żadnej celowej pracy, ponieważ nie są w stanie budować relacji z osobą płci przeciwnej i mieć rodziny.

    Jednocześnie pacjentów z ciężką oligofrenią można nauczyć prymitywnych umiejętności (jeść jedzenie, pić wodę, zakładać i zdejmować ubrania na własną rękę itd.). Mogą też doświadczać prostych emocji - radości, strachu, smutku lub zainteresowania czymś (które jednak trwa tylko kilka sekund lub minut).

    Głębokie opóźnienie umysłowe (idiotyzm)

    Opcje kliniczne i formy upośledzenia umysłowego

    Klasyfikacja ta pozwala ocenić stopień rozwoju zdolności psycho-emocjonalnych i umysłowych dziecka i wybrać najlepszy dla niego program treningowy. Przyczynia się to do przyspieszonego rozwoju pacjenta (jeśli to możliwe) lub do zmniejszenia nasilenia objawów w ciężkich i głębokich postaciach patologii.

    Z klinicznego punktu widzenia upośledzenie umysłowe może być:

    • atoniczny;
    • asteniczny;
    • sthenic;
    • dysforyczny.

    Forma atoniczna

    Ta forma charakteryzuje się dominującym naruszeniem zdolności koncentracji uwagi. Przyciągnięcie uwagi dziecka jest niezwykle trudne, a nawet jeśli się powiedzie, szybko się rozprasza i przełącza na inne przedmioty lub działania. Z tego powodu takie dzieci są niezwykle trudne do nauczenia (nie zapamiętują informacji, których uczą, a jeśli zapamiętają, bardzo szybko zapominają).

    Należy zauważyć, że ta forma oligofrenii również osłabia wolicjonalną sferę dziecka. Nie wykazuje żadnej inicjatywy, nie stara się uczyć ani robić czegoś nowego. Często mają tak zwaną hiperkinezę - wiele niekierunkowych ruchów związanych z efektami różnych bodźców zewnętrznych, które rozpraszają uwagę pacjenta.

    W wyniku długoterminowych obserwacji specjaliści zdołali podzielić atoniczną formę upośledzenia umysłowego na kilka opcji klinicznych, z których każda charakteryzuje się przewagą jednego lub innego rodzaju upośledzenia.

    Kliniczne warianty atonicznej formy oligofrenii to:

    • Aspontane-apatyczne - charakteryzuje się słabo wyrażonymi manifestacjami emocjonalnymi, a także niską motywacją i prawie całkowitym brakiem niezależnej aktywności.
    • Akatisic - na pierwszy plan wysuwa się hiperkineza (stałe ruchy niekierowane, ruchy i działania dziecka).
    • Światowy - charakteryzujący się podwyższonym nastrojem dziecka i niezdolnością do krytycznej oceny ich zachowania (potrafi dużo mówić, czynić nieprzyzwoite działania w społeczeństwie, wygłupiać się i tak dalej).

    Forma asteniczna

    Jedna z najłagodniejszych postaci choroby, występująca u pacjentów z łagodną oligofrenią. Ta forma charakteryzuje się również zaburzeniem uwagi, które łączy się z pokonaniem sfery emocjonalnej dziecka. Cynowanie oligofrenią asteniczną jest drażliwe, płaczliwe, jednak mogą szybko zmienić nastrój, stać się wesołym, dobrodusznym.

    Do 6–7 lat upośledzenie umysłowe u takich dzieci może nie być zauważalne. Jednak już w pierwszej klasie nauczyciel będzie w stanie zidentyfikować znaczne opóźnienie w zdolnościach myślenia dziecka i naruszenie zdolności koncentracji. Takie dzieci nie widzą do końca lekcji, ciągle kręcą się na miejscu, jeśli chcą coś powiedzieć, natychmiast wykrzyczą to bez pozwolenia i tak dalej. Dzieci mogą jednak opanować podstawowe umiejętności szkolne (czytanie, pisanie, matematykę), które pozwolą im wykonywać określoną pracę w dorosłym życiu.

    Kliniczne warianty oligofrenii astenicznej to:

    • Główna opcja. Główną manifestacją jest szybkie zapominanie o wszystkich informacjach otrzymanych w szkole. Stan emocjonalny dziecka jest również zaburzony, co może objawiać się przyspieszonym wyczerpaniem lub, odwrotnie, nadmierną impulsywnością, zwiększoną mobilnością i tak dalej.
    • Opcja Bradypsychiczna. Te dzieci charakteryzują się powolnym, opóźnionym myśleniem. Jeśli zadasz dziecku proste pytanie, może odpowiedzieć na nie w ciągu kilkudziesięciu sekund lub nawet minut. Trudno jest takim osobom uczyć się w szkole, rozwiązywać postawione przed nimi zadania i wykonywać każdą pracę, która wymaga natychmiastowej reakcji.
    • Opcja dislialic. Zaburzenia mowy przejawiają się w niewłaściwej wymowie dźwięków i słów na pierwszy plan. Inne objawy postaci astenicznej (zwiększona rozpraszalność i niedorozwój emocjonalny) są również obecne u tych dzieci.
    • Opcja dyspersji. Charakteryzuje się naruszeniem aktywności ruchowej, głównie w palcach rąk, gdy próbuje wykonać dokładny, celowany ruch.
    • Opcja Dysmnesic. Charakteryzuje się dominującym upośledzeniem pamięci (ze względu na niezdolność do skoncentrowania się na zapamiętanych informacjach).

    Formularz Stenicus

    Charakteryzuje się osłabionym myśleniem, emocjonalnym „ubóstwem” (dzieci wyrażają bardzo słabo emocje) i brakiem inicjatywy. Tacy pacjenci są jednak życzliwi, przyjaźni, ale jednocześnie skłonni do impulsywnych, pochopnych działań. Warto zauważyć, że są praktycznie pozbawieni możliwości krytycznej oceny swoich działań, chociaż są w stanie wykonać prostą pracę.

    Kliniczne warianty stenicznej formy oligofrenii to:

    • Zrównoważony wariant polega na tym, że dziecko ma takie samo niedorozwinięte myślenie, sferę emocjonalną i wolicjonalną sferę (inicjatywę).
    • Wersja niezrównoważona - charakteryzuje się przewagą zaburzeń emocjonalno-wolicjonalnych lub psychicznych.

    Postać dyspersyjna

    Charakteryzuje się zaburzeniami emocjonalnymi i niestabilnością psychiczną. Takie dzieci przez większość czasu są w złym nastroju, podatne na łzawienie, drażliwość. Czasami mogą doświadczać wybuchów gniewu, w wyniku których mogą zacząć łamać i bić okoliczne rzeczy, krzyczeć lub nawet atakować ludzi wokół siebie, zadając im obrażenia.

    Takie dzieci są słabo podatne na naukę, ponieważ mają powolne myślenie, słabą pamięć i upośledzoną zdolność koncentracji.

    Czytaj Więcej O Schizofrenii